Bedankbrief aan mijn cliënten & schrijfwedstrijd!

Bedankbrief aan al mijn (ex-) cliënten.

“Lieve cliënten,

Meestal zijn jullie degenen die mij bedanken,  na een gesprek of in een mailtje aan mij. Ik krijg met regelmaat een lief kaartje en laatst zelfs chocola. Jullie zijn niet zuinig als het gaat om het geven van een bedankje. En dat doet mij iedere keer weer goed. Een “dank-je-wel” is zo mooi en waardevol. Ik lees jullie woorden vaak terug. Zeker op momenten dat het even niet mee zit. Het geeft mij moed om door te zetten.

Vandaag wil ik jullie bedanken!

Misschien klinkt het een beetje gek, maar zonder jullie zou Mentaal Onderhoud niet bestaan. Het zou geen enkel bestaansrecht hebben. Ik kan wel in mijn eentje in mijn praktijkruimte gaan zitten, wachtend op niemand. Maar dat heeft niet zoveel zin.  Jullie maken mijn praktijk. En dat is zo belangrijk voor mij, dat jullie uit zoveel mogelijkheden voor therapie, counselling of coaching uiteindelijk met mij in zee gaan. Dank jullie wel daarvoor!

Wat ik ook heel bijzonder vind is jullie openhartigheid. Ik ben dankbaar dat jullie in mij een vertrouwenspersoon zien waar je je hart kunt luchten. Aan wie je alles kunt vertellen waar je mee zit, zelfs de dingen die je niet aan je partner of je beste vriend(in) vertelt. Ik voel mij bevoorrecht om naar jouw verhaal te mogen luisteren. Ik ben mij ervan bewust dat ik vaak de enige ben die jouw complete verhaal kent. Het voelt daardoor nooit als werk, maar als iets wat ik vooral graag doe. En wat ik voor jullie mág doen.

Ik ben heel dankbaar dat jullie het voor mij mogelijk maken om mij steeds verder te ontwikkelen als professional en als mens. Natuurlijk is wat ik tijdens mijn studie en nascholing leer belangrijk en waardevol. Maar in de praktijk leer je dit vak pas. Ik merk dat mijn counselling de afgelopen jaren, dankzij de gesprekken met jullie, in kwaliteit groeit. Ik heb echt mijn eigen stijl ontwikkeld. Daar ben ik heel blij mee. Daarom vind ik jullie feedback ook waardevol; Waar ben je tevreden mee? En hoe kan ik je nog beter helpen?

Wat was ik nerveus voor mijn eerste counsellingsgesprek in mijn eigen praktijk. “Doe ik het wel goed? Is mijn cliënt straks wel tevreden? En wat als dat niet zo is?”. Allemaal vragen die door mij heen gingen. Gelukkig verdween dat snel. Omdat jullie mijn counselling waardevol vinden, heb ik veel zelfvertrouwen als counsellor opgebouwd. Als ik weer eens een periode heb dat ik de stekker uit mijn praktijk wil trekken (dat gebeurt nog wel eens), dan houd ik door jullie vol. Jullie zijn degenen voor wie ik dit doe. Ik kan geen counsellor zijn zonder jullie. – Liefs Roos”

En nu jij – Schrijfoefening “De Bedankbrief”.

En…ben je geïnspireerd geraakt? Wil je ook iemand bedanken met een persoonlijke brief? Hieronder lees je hoe.

  • Wie wil jij in jouw persoonlijke brief bedanken? Je vader of moeder, je beste vriendin, een docent die veel voor je heeft gedaan, je kinderen, je man/partner, een held of heldin (al ken je deze niet persoonlijk), een persoon die je enorm inspireert, een voor jouw belangrijke schrijver, een zanger, je sportdocent enz… of een groep personen, zoals ik heb gedaan….
  • Omschrijf wat deze persoon voor jou betekent of heeft betekend.
  • Omschrijf op welke manier deze persoon positief aan jouw leven bijdraagt of heeft bijgedragen.
  • Omschrijf op welke manier deze persoon jou inspireert, motiveert, ondersteunt enzovoort.
  • Verwijs gerust naar bijzondere gebeurtenissen en ervaringen.
  • Als het mogelijk is, stuur de brief naar deze persoon op. Nee, niet mailen, maar echt opsturen!
  • Of nog mooier! Overhandig je bedankbrief persoonlijk aan de ontvanger.

Wil je meedoen met de schrijfwedstrijd? Even wat regeltjes:

  • Schrijf  een brief van minimaal 450 tot maximaal 750 woorden (ongeveer).
  • Je hoeft geen “schrijver” te zijn, het gaat om jouw intentie.
  • Je brief schrijf je in het Nederlands, ik controleer de brief nog op tik- en spelfouten en pas deze aan. Aan de inhoud verander ik niets.
  • Jouw brief plaats ik op deze site als een blog en ik deel deze blog op social media.
  • Naast je naam (als afzender van de brief), wil ik ook je website of blogsite vermelden en een linkje hier naartoe plaatsen!
  • Je kunt natuurlijk ook anoniem deelnemen. Dan vermeld ik je naam helemaal niet.
  • Graag ontvang ik je brief vóór zaterdag 28 oktober 2017. De week daarop bepaal ik met een nu nog onbekend jury-lid, wie er wint. Uiteraard kijk ik ook naar de likes en de reacties op Social Media onder de inzendingen. Maar niet alleen, het gaat mij erom of de brief raakt.
  • Over wat je kunt winnen, ben ik nog  niet uit. Denk aan een mooi, luxe schrijfboekje en/of een cadeaubon. Suggesties zijn welkom!
  • Verstuur je inzending naar info@mentaalonderhoud.nl
  • En…..vergeet je inzending niet naar de ontvanger te versturen of persoonlijk aan de ontvanger te overhandigen. Als dit mogelijk is.

Tot slot

Deze oefening in dankbaarheid draagt positief bij aan jouw eigen welzijn. Maar dit is tijdelijk. Je kunt met regelmaat een bedankbrief aan iemand schrijven en eventueel opsturen. Je kunt ook een lief bedankkaartje sturen aan iemand. Gewoon omdat het kan.

Bedenk eens wat een bedankbrief met de ontvanger doet. Stel dat je zelf zo’n brief krijgt van iemand. Dat is een boost voor je zelfwaardering. Het raakt je. Het is een tastbaar document wat je steeds terug kunt lezen. Het herinnert je aan jouw succes, jouw bijdrage aan iemands leven, aan liefde en vriendschap. Je wordt je bewust dat wat jij zo normaal vindt, als heel bijzonder wordt ervaren.

Veel succes!

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

 

Sssst….je lichaam praat met je en wil je iets vertellen.

Ik leg mijn hand op de barre, de balletles begint. Ik weet dat we aan de slag gaan met de dans voor de eindvoorstelling, iets waar ik mij ik mij ieder jaar weer op verheug. We zijn met een kleine groep vandaag. Onze docent legt kort de eerste oefening uit. De muziek start en al bij mijn eerste plié voel ik een felle pijnscheut ter hoogte van mijn lies. “Nee”, denk ik “niet nu, niet weer!”.

De rest van de les verloopt moeizaam. Ik heb teveel pijn om te genieten en om vrijuit te kunnen bewegen.  Ik voel mij aan de kant staan. En ik baal als een stekker, want over een paar weken is die jaarlijkse uitvoering. Ik heb al kaartjes voor de voorstelling gekocht voor mijn “fans”. En ik kan vanaf nu geen les missen…“Hoe moet dat nou?”, denk ik na afloop van de les. Het weekend daarop wordt de pijn erger. Lopen is al pijnlijk, laat staan de trap op, schoenen aantrekken en voor ik het weet maak ik (weer) een verkeerde beweging…AU!

Ik ben boos. Waarom laat mijn lichaam mij juist nu in de steek.

Ik was weken terug al in behandeling geweest bij de fysiotherapeut. Ik heb keurig rust gehouden en mijn oefeningen gedaan. Het ging steeds beter. Waarom krijg ik juist nu toch een terugslag? Ik ga via internet naarstig op zoek naar oplossingen om zo snel mogelijk van deze nare blessure af te zijn of naar een manier om gewoon door te blijven trainen, forse pijnbestrijding dus. Die pijn zit mij in de weg om mijn doel te bereiken; Ik wil hoe dan ook mee doen met de eindvoorstelling. Ik wil er vanaf, want ik wil door! Het past niet in mijn planning.

Mijn lichaam laat mij in de steek. Het laat mij gewoon zakken”, denk ik woedend. Rationeel gezien ben ik mij er wel degelijk van bewust dat zo’n liesblessure iets is waar ik nog lang last van kan blijven houden. Daar moet ik rekening mee houden, ….”Alsof ik dat wil”, denk ik boos. Ineens is daar die ommekeer. Ik zit achter mijn laptop op zoek naar snelle, instant oplossingen tegen pijn.  Ik kom eigenlijk niets zinnigs tegen. Het enige wat mijn beeldscherm mij vertelt is dat ik rust en tijd moet nemen om te herstellen. “Is het wel terecht dat ik zo boos ben op mijn lichaam?”, schiet plotseling door mijn hoofd.

”Mijn lichaam laat mij niet in de steek, ik laat mijn lichaam in de steek. Juist nu mijn lijf aandacht en zorg nodig heeft, weiger ik om naar haar te luisteren. Waar ben ik mee bezig?”.

Ik weet heel goed dat mijn herstel niet goed zal verlopen als ik gewoon door blijf gaan alsof er niets aan de hand is. Het is net zo min slim om mijn herstel te willen versnellen door allerlei  hulpmiddeltjes. Het gaat dan om pijn bestrijding en niet om goed voor mijn lichaam zorgen. Ik accepteer mijn situatie en denk “Als het tijdens mij volgende balletles niet lukt, als ik teveel pijn heb, dan is de uitvoering dit jaar voor mij niet weggelegd. Volgend jaar beter”. Vanaf dat moment kan ik hier ook vrede mee hebben. Dat zorgt voor rust in mijn hoofd.

Éen van mijn docenten van de opleiding tot stress counsellor vertelde mij destijds een wijze les: “Je lichaam praat met je. Je lichaam wil je van alles vertellen en waarschuwen. Negeer het niet”. Mijn lichaam is gewoon het gesprek met mij aangegaan om mij te vertellen dat mijn spieren en pezen rondom mijn rechterlies overbelast zijn en zorg nodig hebben. Daarom doet het pijn, het is een duidelijk signaal dat er iets mis is wat mijn aandacht, zorg en rust nodig heeft.

Mijn lichaam gaat wel veel vaker het gesprek met mij aan. Het vertelt mij niet alleen hoe het fysiek met mij gesteld is, maar ook hoe ik er mentaal voorsta.

Want ook mentaal kun je overbelast raken en het mooie is dat jouw lichaam dit op tijd aan jou kenbaar maakt door signalen af te geven. Maar we vertikken het vaak om daar naar te luisteren.  Signalen zoals vermoeidheid, hoofdpijn, een grieperig gevoel, concentratieproblemen, een opgejaagd gevoel  en slecht slapen belemmeren ons op weg naar het doel wat we willen bereiken. Het past niet in onze planning en niet bij onze verwachtingen.

Het is makkelijker om aan deze signalen voorbij te gaan dan er bij stil te staan.

Vaak verbinden we deze klachten niet met (dreigende) mentale overbelasting. We gaan gewoon door, we verzinnen van alles om zo snel mogelijk van die klachten af te komen. Zo hebben we er gevoelsmatig grip op. We hebben geen tijd voor de signalen die ons lichaam geeft. We hebben geen tijd om te luisteren naar ons lichaam wat wel degelijk het gesprek met ons aangaat. Maar die signalen zitten ons vooral in de weg.

Maar is het wel zo verstandig om die signalen te negeren of daar koortsachtig grip op te krijgen zodat je er maar zo snel mogelijk geen last meer van hebt? Is het verstandig om met mijn blessure keihard door te gaan? Helpt het om de signalen te negeren, streng te zijn voor mijn lichaam en het niet de zorg en aandacht te geven die het nodig heeft? “Nee”, zal je tegen mij zeggen, “Je moet goed luisteren naar je lichaam. Als je dat doet, dan kun je ook goed herstellen. Als je dat niet doet, dan wordt het alleen maar erger en kom je er misschien nooit meer vanaf”. Dat zijn wijze woorden. En dit geldt niet alleen voor fysieke overbelasting, maar ook voor mentale overbelasting. En we vinden het nog moeilijker om hier aan toe te geven.

Je lichaam praat dus met je. Zij heeft je veel te vertellen en wil jou waarschuwen voor erger. Op de één of andere manier nemen we ons lichaam niet serieus in haar verhaal. Maar we nemen die gekke kronkels in ons hoofd wel serieus…

Want ons lichaam staat te vaak in dienst van wat wij met ons hoofd willen, de regels die wij onszelf opleggen, allerlei moetens en onze strak geplande agenda. De signalen zitten ons hierbij in de weg. Het kan zijn dat we deze signalen domweg niet herkennen. Hiermee bedoel ik dat je wat je lichaam je vertelt, niet herkent als bijvoorbeeld stressklachten. Maar nog veel vaker herkennen we de signalen wel, maar negeren we deze of bagatelliseren we deze. Sterk zijn en gewoon doorgaan of het gaat vanzelf wel over, ooit. Mensen die hieraan toegeven, vinden we vaak zwak.

En dat is niet verstandig. Met deze blog wil ik je ervan bewust maken dat het goed is om heel bewust te luisteren naar wat je lichaam aan jou vertelt.  Als je de klachten negeert of bagatelliseert, dan wordt het alleen erger. Je raakt steeds vermoeider, je stressklachten verergeren zich, je gaat slecht slapen, je raakt mentaal overbelast, overspannen en mogelijk word je geconfronteerd met een burn-out. Neem wat jouw lichaam je vertelt en waar je lichaam jou voor waarschuwt serieus. Want  je wordt heus niet sterker als je stelselmatig deze signalen negeert.

En toegeven is niet zwak, maar geeft aan dat jij weet wat je nodig hebt. Het gaat hier om zelfzorg.

Jullie willen natuurlijk weten hoe het nu met mijn liesblessure gaat. Ik heb al verteld dat ik eerder last had van deze blessure. Op dat moment heb ik ook rust genomen en ben ik naar de fysiotherapeut geweest voor behandeling en advies. Achteraf heb ik te snel het advies in de wind geslagen. Het ging wel weer, al had ik zo nu en dan pijn, het was voor mij geen reden om weer voluit te trainen en te stretchen.  Dat resulteerde in een terugslag.

Gelukkig gaat het beter en zoals het er nu naar uitziet, dans ik dit jaar mee met de jaarlijkse uitvoering. Het wordt niet mijn beste jaar, want ik ben nog niet geheel hersteld. Ik kan mij niet 100% geven. Maar zoals ieder jaar, ga ik wel voor de volle 100% genieten! Dat kan wel.

 

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

 

 

Waarom timemanagement bij uitstelgedrag niet werkt en wat wel.

Uitstelgedrag, ik denk dat iedereen dit wel herkent. Of het nu gaat om een rotklusje als strijken, een telefoontje naar een instantie of een complexe taak voor je werk. We zien er tegenop. Je stelt het uit. Zo is het even uit je gedachten. Veel mensen denken dat dit aan luiheid of slecht timemanagement ligt. Maar is dit wel zo? Lees het antwoord in mijn blog die ik afsluit met wat tips om in actie te komen in plaats van steeds uit te stellen.

Ik heb het vooral bij klusjes waar ik geen zin in heb zoals afwassen, strijken en administratieve rompslomp. Ik hoop iedere keer op kaboutertjes die dit vanzelf oppakken. Maar dat gebeurt niet, jammer. Dus de klusjes blijven op de “to do” lijst staan en de afwas blijft mij aanstaren vanaf het aanrecht. En dat levert best wel wat stress op.

Voor simpele rotklusjes heb ik een paar concrete tips.

Handel deze klusjes zo snel mogelijk af. Dan is het maar gebeurt. Zorg dat je niet wordt afgeleid door je telefoon, social media en klusjes die net wat minder erg zijn. Zet een (kook-)wekker op een half uur of een uur, kom in actie en ga door tot de wekker afgaat. Een andere goede tip is om dit soort klussen uit te besteden. Betaal iemand die dit doet voor jou. Je kunt iemand inhuren om voor jou te strijken of de wc te poetsen. Dan ben je er ook vanaf.

Kleine en grotere rotklussen die blijven liggen omdat je er geen zin in hebt, kunnen dus voor wat stress zorgen. Dat is niet nodig. Wees je ervan bewust, welke techniek je ook gebruikt, het wordt nooit leuk. Je zal altijd geneigd zijn om dit uit te stellen.

Accepteer dit gevoel en geef jezelf een schop onder je derrière of besteed het uit. Niet alles hoeft leuk te zijn in het leven.

Mijn uitstelgedrag als het gaat om strijken is best hardnekkig. Ik doe dit ook niet te vaak. Maar ik bemerk bij mijzelf nog een hardnekkigere vorm van uitstellen en die voelt anders. Neem als voorbeeld het schrijven van deze blog. Ik verkondig al een tijdje op social media dat deze blog er écht aankomt. De aantekeningen en ideeën liggen klaar. Ik vind schrijven heel leuk, maar ik stel het wel uit. Wat is er aan de hand? En wat kan ik er aan doen? Want ik voel mij lui en schuldig, herkenbaar?

Afgelopen jaren heb ik geleerd dat het niets met luiheid te maken heeft. Vraag jezelf eens af wat de onderliggende reden is dat je iets uitstelt. Je probeert namelijk iets te vermijden. Maar wat? Heeft dit te maken met faalangst en/of perfectionisme? Ben je bang dat het je niet lukt, dat het niet goed genoeg is of dat je niet voldoet? En wat als het wel lukt en jezelf hierin moet blijven bewijzen, lukt dat wel? Is er dan nog een weg terug? Of ben je bang voor kritiek, voor een oordeel van anderen of van jezelf? Wat is de onderliggende reden? En wat voel je hierbij?

Uitstelgedrag is dus vermijdingsgedrag.

Je bent bang dat het je niet lukt, bang voor een oordeel, confrontatie of zelfs bang voor succes. Dit levert jou een angstige, bedreigende situatie op. Je reageert dan met vluchtgedrag, uitstellen dus. Dit is een oplossing voor de korte termijn, gebaseerd op angst om confrontatie en de pijn voor afwijzing te voorkomen. Om op mijn eigen voorbeeld terug te komen. Ik vind het schrijven van een blog op zich niet eng, maar wel wat jullie van het eindresultaat vinden. Vinden jullie het wel goed genoeg? Is het wel duidelijk? Kom ik goed over? Dit komt door mijn lichte vorm van perfectionisme waardoor ik redelijk hoge eisen stel aan mijzelf.

Door het uitstellen probeer ik de confrontatie uit de weg te gaan dat mijn blog niet goed genoeg is.

Veel mensen denken bij uitstelgedrag niet aan perfectionisme, want dit wordt gerelateerd aan iemand die doorgaat om het beste resultaat te halen. Een perfectionist wil niet lager dan een 10 scoren. Maar er is ook een vorm van perfectionisme wat je belemmert. Je wilt wel het perfecte resultaat behalen, maar omdat je ervan overtuigd bent dat het je toch niet lukt, blokkeer je. We hebben het dus over faalangst. En faalangst is weer gebaseerd op weinig zelfvertrouwen. Faalangst zonder dat er sprake is van perfectionisme is ook een basis van uitstelgedrag.

Ook zijn we geneigd te wachten op het juiste moment.

Of je weet nog niet voldoende om te beginnen. Dit zie ik bij veel mensen die een eigen praktijk willen starten. Zij stellen dit uit omdat zij ervan overtuigd zijn niet voldoende te weten en ze zijn daardoor onzeker. Eigenlijk maak je in je hoofd een lijst met voorwaarden waaraan jij en/of je omgeving moet voldoen voordat je in actie durft te komen. En vaak scherp je deze steeds meer aan zodat het nooit kan voldoen. Van uitstel komt dan afstel.

Als klantmanager werk bij de sociale dienst zag ik dit soms terugkomen bij cliënten die aan het werk moesten. Iedere keer verscherpten zij weer hun voorwaarden om niet echt te hoeven beginnen. Vaak uit angst voor het onbekende en de angst dat zij het niet zouden kunnen (vaak uitend in een strijd en wrok). Ook dit is een vorm van faalangst, gebaseerd op het gevoel van anders zijn en waardeloos zijn gebaseerd op ervaringen en overtuigingen.

Heb ik dan weinig zelfvertrouwen? Eerlijk is eerlijk, soms mis ik net dat beetje zelfvertrouwen. En dat is helemaal niet erg, want ik heb gelukkig genoeg zelfverzekerdheid om dit te schrijven. Ik bedoel, je leest dit nu toch? Maar stel je voor dat je echt blokkeert of je stelt het echt heel lang uit (tot de uiterste deadline).

Wat zijn dan de consequenties?

  • Gemiste kansen om dat je te lang wacht met in actie komen. Als je het schrijven van een sollicitatiebrief blijft uitstellen, dan is die baan die je zo graag wilt allang vergeven.
  • Stress. Hetgeen wat je jezelf hebt voorgenomen blijft je in je hoofd achtervolgen, zelfs ’s nachts.
  • Deadline stress, je moet nu in korte tijd presteren, omdat je het almaar hebt uitgesteld. Toch geven veel mensen aan dat ze dan pas onder deze druk kunnen presteren. Maar stel dat je teveel of te vaak onder druk moet presteren.
  • Schuldgevoelens naar jouw omgeving, maar ook naar jezelf. Je hebt het nog steeds niet gedaan. Je baalt van jezelf.
  • Apathie, het “laat maar zitten” gevoel en tot niets meer komen, afstel dus.

Uitstelgedrag is dus niet altijd een kwestie van luiheid of slechte timemanagement.

Toch zoeken we hier vaak wel onze oplossing in. Google maar eens rond met “tips bij uitstelgedrag”. Je wordt om de om de oren gegooid met timemanagement tips. Dit werkt alleen niet, althans, niet voldoende. Maar wat werkt dan wel bij uitstelgedrag?

Stel jezelf eerst de volgende vragen:

  • Wanneer stel je iets uit?
  • In welke situatie is dat?
  • Welk gedrag vertoon je dan?
  • Wat voor gedachten gaan er dan door je heen?
  • Wat voel je? Wat denk je te voelen?
  • Wat zou de onderliggende oorzaak kunnen zijn?

En hier wat tips hoe je hier aan kunt werken:

  • Bewustwording; Word je bewust van je uitstelgedag en stel jezelf de vragen die hierboven staan.
  • Wat is de werkelijke reden dat je uitstelt? Voor welk gevoel wil je je afschermen? Wat zit hieronder? Ga hiermee aan de slag! Desnoods met een professioneel counsellor, psycholoog of coach.
  • Verander van perspectief. Een te grote taak maakt onzekere, net als onduidelijke doelen. Je mist het dan aan overzicht. Zorg dat je overzicht creëert. Dit maakt je minder onzeker.
  • Als je uitstelt wil je dingen vermijden. Richt je zoveel mogelijk op wat je wilt bereiken door iets wél te doen.
  • Realiteitszin; Zij jouw doelen wel reëel? Ik weet dat ik zelf een handje heb van onmogelijk hoge doelen stellen aan mijzelf. Geen wonder dat ik daar onzeker van word. Gelukkig is dit al een tijdje niet meer zo.
  • Gooi je planning in de vuilnisbak! Want zo’n planning herinnert je aan alles wat je nog moet doen. Dat levert alleen maar stress en onzekerheid op. En planningen mislukken vaak. Zie een planning als een leidraad die je steeds weer mag aanpassen.

Voor mij werken deze tips. Maar wat vooral werkt is om te werken aan perfectionisme, faalangst of het vergroten van je zelfvertrouwen. En accepteer dat wij mensen nu eenmaal geneigd zijn om uit te stellen. Dit betekent niet dat je achterover kunt leunen, maar wees niet zo streng voor jezelf. Wees vooral mild voor jezelf. Ik denk dat uitstellen al zo oud is als de mensheid, denk je ook niet?

En…Vertoon jij wel eens uitstelgedrag en bij wat voor klussen? En wat werkt dan voor jou? Wil je dat vertellen, reageer dan onder deze blog.

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

 

 

“Eerste Hulp bij Stress” – Ladies Only Training in Amstelveen

Eerste Hulp bij Stress – De eerste stap naar meer rust en veerkracht.

We leven in een hectische, veeleisende en perfectionistische maatschappij. We verwachten steeds meer van onszelf; Aan wat we moeten doen en waaraan we moeten voldoen. Daardoor moeten we vele ballen hoog houden en puilen to-do lijstjes uit.

We hebben vaak het idee achter de feiten aan te hollen. We zijn moe en snel geïrriteerd. En helaas wordt dat nog wel eens afgereageerd op een ander, zoals man, partner en/of kinderen. Of we komen aan helemaal niets meer toe door aanhoudende vermoeidheid. Stress is ongezond, dat weten we. Want wie wil nu eindigen als die collega die met een burn-out thuis zit? Maar ja, hoe kan je dit voorkomen?

In mei 2017 organiseer ik, Roos Streumer, de Ladies Only Training “Eerste Hulp bij Stress” in mijn praktijkruimte in Amstelveen waar je dit leert!

* Wil je meer weten over stress en het voorkomen stressklachten, overspannenheid of een burn-out?
* Heb je zin om hier actief mee aan de slag te gaan onder begeleiding van een gediplomeerd stress counsellor samen met een kleine groep van maximaal 4-5 deelneemsters?

Doe dan mee met mijn training. Ik geef de training op 2 momenten in de maand mei 2017, namelijk op:

  • Zaterdag 27 mei 2017 van 10.00 – 14.00 uur
  • Woensdag 31 mei 2017 van 10.00 – 14.00 uur

Roos in Actie!

De cursus wordt gegeven in mijn gezellige zolderpraktijk ( 2 trappen omhoog!). Zoals ik al schreef, er is beperkt plek omdat ik graag in een kleine groep werk. Op deze manier kan ik iedere deelnemer voldoende aandacht geven en is er ruimte voor vragen van jou en interactie met elkaar.

Laagdrempelig en interactief

De cursus is laagdrempelig en heeft een heel interactief, inspirerend en praktisch karakter. Je gaat er direct aan de slag! En dat is goed nieuws. Want leren omgaan met stress is heel belangrijk om een (volgende) burn-out of overspannenheid te voorkomen en om meer uit je leven te halen.

Van een hangmat tot en met individuele hulp

De cursus wordt door de vorige deelneemsters ook als leerzaam, gezellig en vooral inspirerend ervaren. Zij hebben echt stappen gezet, klein of juist groot. Van het aanschaffen van een hangmat om tijdens de zomermaanden te ontspannen, meer aandacht besteden aan dierbaren tot en met het moedige besluit om individuele hulp in te schakelen.

Als trainer wordt ik omschreven als iemand die niet voor een klasje staat, maar iemand die echt echt in de groep gaat staan en ruimte geeft voor interactie en eigen inbreng van de cursisten.

Daarnaast worden onderling ervaringen en tips gedeeld. Daar geef ik ook alle ruimte voor. Koffie, thee en wat lekkers staan ook beide ochtenden klaar. In een gekke bui bak ik zelf iets (maar pin mij daar niet op vast).

  • Wanneer: Zaterdag 27 mei 2017 of woensdag 31 mei 2017
  • Tijd: van 10.00 – 14.00 uur
  • Waar: Praktijk Mentaal Onderhoud, Fideliolaan 47 te Amstelveen
  • Door wie: Roos Streumer, ervaren Stress Counsellor & Trainer
  • Voor wie: Vrouwen en meiden vanaf ong. 18/19 jaar tot…
  • Bijdrage: € 29,50. (dit is incl. 21% Btw, koffie, thee en wat lekkers, maar excl eventuele lunch)
  • Maak gebruik van deze aanbieding. Vanaf september 2017 ga ik deze bijdrage verhogen!

Aanmelden of heb je vragen? Stuur een mail naar info@mentaalonderhoud.nl of maak gebruik van het contactformulier!

~ Heb je een groep van 2 t/m 5 dames waarmee je deze training wilt? Dan kan ik deze voor jullie organiseren. Kosten tot september 2017 zijn € 29,50 per persoon.

~Een uitgebreide versie van deze training kan ook individueel worden gevolgd. Dit is een combinatie van training en coaching/counselling verdeeld over meerdere sessies van 90 minuten. Wil je meer weten? neem gerust contact met mij op

Hartelijke groet, Roos Streumer

Waarom geven makkelijker is dan ontvangen

Geven is voor veel mensen makkelijker dan ontvangen. Herkenbaar? Ben jij iemand die makkelijker complimenten, cadeautjes, hulp, advies of zorg geeft dan ontvangt? En durf je jezelf wel eens de vraag te stellen waarom dit zo is? En wat de nadelen zijn van al dat geven? Lastig hè? Vandaag neem ik je mee in een eerlijke blog over waarom geven makkelijker is dan ontvangen.

Geven is makkelijker omdat het een goede naam heeft.

Vanuit cultuur en religie wordt hier veel waarde aan gegeven. Geven heeft iets nobels. Iemand die geeft is goed bezig. Dit waarderen wij enorm. Ik vind het fijn om te geven, te helpen en te zorgen. Ik maak een ander blij en het geeft mij een goed gevoel over mijzelf. Ik krijg er dus automatisch wat voor terug; Een goed gevoel en waardering vanuit mijn omgeving. Wie wil dat nu niet.

Maar waarom is ontvangen niet net zo makkelijk als geven? Misschien moet ik je de volgende vraag stellen: “Wat maakt ontvangen nu zo lastig voor jou?”. Wat maakt het moeilijk om een complimentje, een cadeautje, hulp, advies of zorg te ontvangen? Ik weet zeker dat deze vraag al een bepaald gevoel bij jou oplevert. Ontvangen voelt niet makkelijk. Het kan zelfs een onbehagelijke gevoel geven.

Maar waar komt dat onbehagelijke gevoel nu vandaan?

Persoonlijk heb ik lang het gevoel gehad dat ik een ander niet tot last wilde zijn. Ik vond het heel vreemd dat een ander tijd en aandacht aan mij spendeerde. Ik deed het liever allemaal zelf. Ik kon het best alleen. Ik lag liever alleen ziek op bed. Dat iemand voor mij zorgde gaf mij echt een naar gevoel. En ik schreef vaak in m’n uppie mijn scripties. Ik wees alle door docenten aangeboden hulp af. Ik heb mij echt los moeten maken van dit idee. Ik zal nooit veel vragen. Maar als iemand mij wil geven, ontvang ik graag, zonder rotgevoel en zonder schuldgevoel.

Hoe zit dat toch met die schuldgevoelens?

Ben jij het waard om te ontvangen? Of heb je het idee dat er iets tegenover moet staan? Geven is in onze ogen zelden een altruïstische daad. Iemand geeft je iets, en wat het ook is, die wil er vast wat voor terug. Ik heb geleerd dat dit vooral in mijn hoofd leeft. Als iemand mij iets geeft, hoeft er niet iets tegenover te staan, zelfs niet als die ander dat wél verwacht. Dat is de risico van het geven. Ik mag gewoon ontvangen. En ik heb mijzelf geleerd om niets terug te verwachten als ik zelf geef.

Één van de wijze lessen die ik in mijn leven heb geleerd is om niet uit te gaan van de wetmatigheid dat als je geeft, je vanzelf in gelijke mate terug ontvangt.

Er is nog een reden wat ontvangen lastig maakt. Je staat namelijk in “the picture”. De aandacht is op jou gericht. Ik vertelde net dat ik liever alleen ziek op bed lig. Ik vind al die aandacht voor mijn zieke ik nog steeds niet fijn. Want ik voel mij kwetsbaar. Dat wil ik niet. Ontvangen maakt dus kwetsbaar. Het vraagt om overgave. Je moet openstaan om te kunnen ontvangen. Toen ik destijds de hulp bij mijn scriptie afwees vond ik het moeilijk om te ontvangen. Want in dit geval was ontvangen feedback krijgen, hoe goed bedoeld ook. En doet voelde voor mij destijds als falen. En die confrontatie deed pijn.

Jij bepaalt wat je geeft en dat geeft een gevoel van controle.

Geven is dus wat dat betreft makkelijker. Behalve dat dit je een goed gevoel geeft, blijf je ook in je comfortzone. En natuurlijk “ontvang” je ook na geven, maar je weet bijna zeker wat voor reactie dit is. Jij bent “in control” als je geeft. Jij bepaalt. Om echt te kunnen ontvangen wat iemand jou geeft, moet je juist deze controle loslaten. En dat lukt vaak niet. Als je veel behoefte hebt aan controle of zelfs last hebt van controledrang, dan kan dit ontvangen enorm in de weg staan. Je bepaalt namelijk niet wat je ontvangt, alleen wat je geeft. Voor ontvangen sta je niet open, uit angst voor het onbekende of onverwachte.

Het is veel veiliger om te geven, want op deze manier haal je op een legitieme manier de aandacht van jezelf af. Het gaat niet over jou, maar het gaat over de ander als je geeft. Alle ogen zijn in ieder geval niet op jou gericht. Ook jij hoeft je niet te richten op jezelf. Geven kan een afleiding zijn van jouw eigen issues. Je hoeft er niet mee te dealen.

” Als ik geef, dan vinden anderen mij aardig en accepteren anderen mij. Als ik geef, dan gaan anderen van mij houden”.

Je hebt geven nodig om een verbinding met de ander aan te gaan. En om te blijven geven, ben je druk bezig met wat de ander nodig heeft of wenst. Je bent zo druk met de ander, dat je steeds meer verwijderd en vervreemd raakt van jezelf. Als je hierin doorschiet, heb je op een gegeven moment geen idee meer wat jouw eigen behoeften en wensen zijn. Je bent daar namelijk niet mee bezig.  Okay, dat is niet helemaal waar. De behoefte om aardig gevonden te worden en liefde te krijgen van de ander, daar ben je wel mee bezig. Hoe onvoorwaardelijk is jouw geven als je er acceptatie en liefde voor terug verwacht? En hoe vaak word je hierin teleur gesteld?

Een nadeel die hierop aansluit is de neiging om de noden en wensen van anderen voor te zijn. Je gaat denken voor de ander. Dit kan bij de ander irritatie opleveren. Misschien heb je het helemaal verkeerd. Je vergeet te vragen wat de ander nodig heeft en van wie. Dus jij bepaalt dit voor de ander.

Heel vervelend, maar dit zorgt juist voor afstand terwijl je juist verbinding zoekt.

Duidelijk is dat doorslaan in het geven nadelen heeft. Hierboven lees je al dat je verwijderd raakt van jezelf omdat je helemaal niet meer bezig bent met jouw eigen behoeften en wensen. En er zijn nog meer nadelen. Als je geeft verbind je jezelf met de ander, maar je hebt niet echt contact. Pas als je ruimte hebt om te ontvangen, dan kan de ander zich ook aan jou verbinden door te geven. Als je vooral geeft laat je weinig van jezelf zien.

Hoe kan een ander jou accepteren en aardig vinden als ze niet goed weten wie jij eigenlijk bent?

Een ander nadeel is dat veel echte “gevers” heel veel moeite hebben om aan te geven wat ze nodig hebben. Dit gebeurt dan op een indirecte manier. Eigenlijk ga je op deze manier een mogelijke pijnlijke afwijzing uit de weg. Het is een vorm van zelfbescherming. Het dringt vaak pas laat door wat je echt nodig hebt, dat je over jouw grenzen gaat. Je raakt in een soort paniektoestand. Je hebt nú hulp nodig en dat laat je, hoe indirect ook, duidelijk blijken. Meestal bereik je vooral wat je probeert te voorkomen, medelijden of afstand.

Een gezonde balans tussen geven en ontvangen heeft echt voordelen.

Je verbindt je met de ander, want  er ontstaat ruimte voor echt contact. Als je ruimte geeft aan ontvangen, dan krijg je wat je nodig hebt. Je durft dit ook (op tijd) aan te geven. Als je durft te ontvangen, dan kun je makkelijker met feedback omgaan, zonder dat dit jou emotioneel volledig uit balans haalt. Dit is goed voor je persoonlijke en professionele ontwikkeling. Uiteindelijk krijg je hier meer zelfvertrouwen van.

Om een goede balans te vinden tussen geven en ontvangen is het voor jou als gever nodig om ruimte te geven voor ontvangen. Maar hoe je dat? De eerste stap is bewustwording, je bewust worden waarom het zo belangrijk voor jou is om te geven. Wat verwacht je terug? En wat maakt het zo moeilijk voor jou om te ontvangen? Wat voor gevoel geeft ontvangen jou? Wat kan er gebeuren als je ontvangt?

  • En wat zijn de consequenties van jouw geef-gedrag?

  • Wat ontneem je jezelf?

  • Wat ontneem je de ander?

  • Zorg je wel goed voor jezelf op deze manier?

  • Wat zijn jouw behoeften en wensen?

Voor een echt gever is zichzelf centraal stellen hartstikke moeilijk. Veel gevers zijn vooral bezig met wat de ander nodig heeft en wenst. Ze focussen zich op de ander en niet op zichzelf of de verbinding, het echte contact met hun omgeving. Consequentie is vaak dat er voorbij wordt gegaan aan je eigen behoeften en wensen. In extreme gevallen kun je vervreemd raken van jezelf. Dit kan uiteindelijk voor veel emotionele problemen zorgen. Het is raadzaam om hiermee aan de slag te gaan.

Het is belangrijk om terug te gaan naar je essentie.

En dit betekent voor mij dat je terug gaat naar jezelf. En dat is best eng, de focus op jezelf leggen. Het is heel belangrijk om te ontdekken wat en wie jij belangrijk vindt in het leven. Wat jouw behoeften en wensen zijn en hoe je goed voor jezelf kunt zorgen. Want het is eigenlijk heel cliché; Je kunt alleen goed voor een ander zorgen, als je goed voor jezelf zorgt. Je kunt alleen oprecht geven, als je ook oprecht kunt ontvangen. Want voor echt geven, is verbinding met de ander nodig.

Herken je jezelf hierin en wil je hiermee aan de slag? Vraag gerust professionele hulp in van een counsellor, therapeut of psycholoog. Zij kunnen jou daar verder mee helpen. Wil je hulp van mij? Neem gerust contact op (zowel face to face in Amstelveen, online als via Skype).

Roos Streumer

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

Wat is nu het verschil tussen coaching en counselling?

Heb jij enig idee wat ik als counsellor doe? Heel veel mensen die ik spreek denken dat ik een soort adviseur of raadgever ben als het gaat om stress management. Een collega vertelde mij dat zij vaak te horen krijgt dat een counsellor net zoiets is als een accountant. Deze had ik nog nooit eerder gehoord. Veel mensen gooien het op één hoop met coaching. Dat is niet vreemd, want “coaching en counselling” worden vaak in één adem genoemd. Het zal dan ongeveer hetzelfde zijn, toch? In mijn blog ga ik jou proberen uit te leggen hoe ik dit zie. Wat het is het grote verschil en wat is de overeenkomst tussen coaching en counselling.

Beeldvorming

Voor dat ik mijn blog ging schrijven was ik erg benieuwd wat bij andere mensen opkomt als ik deze vragen voorleg. Heel veel mensen antwoordden heel eerlijk; Ze weten eigenlijk niet wat counselling is. En dan is het ook logisch dat je niet het verschil met coaching weet. Een aantal hebben de vraag heel dapper beantwoord en ik was blij verrast met deze antwoorden. Wat mij betreft zit het er niet ver naast!

Coaching:

  • Een coach stimuleert je om je best te doen.
  • Een coach is meer op doelen gericht.
  • Door een coach krijg je middelen aangereikt om een doel te bereiken (van buitenaf).

Counselling:

  • Een counsellor gaat dieper in op de vragen.
  • Een counsellor is meer op het geheel gericht. De regie ligt meer bij de cliënt dan bij coaching.
  • Binnen counselling kijk je meer vanuit jezelf (van binnenuit); Welke mogelijkheden en middelen heb jezelf om je doel te bereiken.

Eerlijk is eerlijk, ik vind het ook lastig om het verschil tussen coaching en counselling te omschrijven. Ooit zei iemand tegen mij:

“Counselling kun je zien als een verdieping op coaching of psychotherapie light”.

Als mensen mij op een verjaardag nu vragen wat counselling is, dan is dit mijn korte, simpele antwoord. Ik vertel hiermee niet zozeer wat counselling is, maar ik geef wel aan hoe counselling zich verhoudt ten aanzien van coaching en psychotherapie.

Wat kenmerkt coaching?

Als mensen verder vragen wat counselling is en wat dan het verschil is met coaching, geef ik aan dat coaching vooral doelgericht is. Jouw hulpvraag is verbonden aan een doel. Dit is het uitgangspunt vanuit waar je met een coach aan de slag gaat. Wat je wilt bereiken is redelijk duidelijk, maar je hebt hulp nodig bij het bepalen van meer specifieke doelen en de weg (de richting) daar naartoe. Welke stappen heb je nodig?

Een coach zal je activeren, stimuleren en motiveren om dit doel te bereiken. Daarnaast kijk je met een coach naar wat jou hierin tegenhoudt. Is er sprake van een  belemmerende overtuiging/gedachte? Een coach pakt deze, tot op zekere hoogte, samen met jou aan. Samen met jou zal de coach onderzoeken waar deze vandaan komen en dit aanpakken middels verschillende technieken. Als dit niet gebeurt is gedragsverandering niet blijvend. Als er sprake is van onverwerkte (emotionele) problematiek, zal een coach meestal doorverwijzen naar een therapeut.

Wat is de kracht van coaching?

De kracht van coaching zit wat mij betreft in het dynamische karakter op gedragsniveau. Een goede coach zet jou in beweging. Er gebeurt daadwerkelijk iets met je. Als ik naar mijn persoonlijke ervaring kijk, dan geeft coaching mij energie en zet dit mij in een actie-modus. Zoals een aantal van jullie weten, ben ik op zoek naar een parttime baan. Het is voor mij best lang geleden dat ik serieus heb gesolliciteerd. Ik weet wat mijn uiteindelijke doel is; Het vinden van een parttime baan die bij mij past. Maar hoe bereik ik dit? Hoe bepaal ik richting en welke belemmerende overtuigingen zitten mij in de weg om mijn doel te behalen (“ik ben te oud”, “welke werkgever zit nu op mij te wachten, want ik heb geen recente werkervaring”)?

Binnen coaching leer ik mijn belemmeringen te begrijpen en hiermee om te gaan. Daarnaast bepaal ik samen met een coach welke weg ik ga bewandelen om mijn doel te behalen. Ik vind coaching krachtig en diepgaand omdat het in beweging zetten van iemand er voor kan zorgen dat onbewuste, belemmerende overtuigingen naar boven komen. Zonder deze dynamiek zou dit mogelijk niet gebeuren.

En wat is dan de kracht van counselling?

De kracht van counselling is dat je juist stil staat bij jouw situatie. Je maakt een pas op de plaats. Counselling heeft in de beginfase een beschouwend en analyserend karakter en dat neemt een andere dynamiek met zich mee. Bij een counsellor ga je ook terug in het verleden met als doel om jezelf (je ontwikkelde gedrags-en denkpatronen en jouw emoties) in het heden beter te begrijpen en dit te verwerken. Hier zit die verdieping.

Als je een pas op de plaats maakt dan creëer je ook ruimte voor realiteitszin. Hoe is je situatie nu? Vaak blijven we in het verleden hangen of kijken we teveel naar de toekomst. Door deze realiteitszin zie je wat werkelijk is. En dit is ook het punt van waaruit ik als counsellor met iemand aan de slag ga. Counselling heeft dan ook een therapeutisch karakter en het wordt ook wel eens uitgelegd als psychosociale therapie. Een counsellor is dus een therapeut.

Door het aanspreken van jouw eigen hulpbronnen en innerlijke kracht word je onderdeel van jouw oplossing

Counselling richt zich op het inzichtelijk maken van onderliggende emotionele problematiek. Wat ligt er aan de ervaren emoties en problemen ten grondslag? Wat is het eigenlijke probleem, wat is de kern? Pas als dit duidelijk is, dan wordt samen met jou richting bepaald en worden doelen opgesteld, niet eerder dan op jouw verzoek. Deze richting en doelen sluiten nauw aan bij jou als persoon, waardoor je je enorm verbonden hiermee voelt.

Het verschil met coaching is dus dat het doel/ gedragsverandering niet het uitgangspunt is. Counselling richt zich vooral op emotionele problematiek. Cliënten hebben in het begin vaak geen idee welke richting zij op willen en/of kunnen. Laat staan dat ze een duidelijk doel voor ogen hebben. Of het doel wat zij voor ogen hebben is onduidelijk of niet haalbaar.

Richting en doelen worden pas later in het traject bepaald. Binnen dit stadium leer je je eigen hulpbronnen en innerlijke kracht aanspreken om de gewenst verandering in te zetten. Je bent als het ware zelf onderdeel van jouw oplossing. Het doel kan zijn dat je je probleem daadwerkelijk oplost of dat je beter leert omgaan met het probleem door een andere benadering van de situatie of jezelf.

Tijdens deze fase van het traject stap ik als counsellor feilloos over in de rol van coach als jij daar aan toe bent en dit ook wenst.

Maar wat is nu de overeenkomst tussen coaching en counselling?

In de praktijk kent het verschil tussen coaching en counselling veel meer nuance en overlappen de twee vakgebieden elkaar meer dan ik hierboven omschrijf. Zowel een coach als een counsellor ondersteunt en begeleidt jou bij persoonlijke en/of professionele veranderprocessen door middel van communicatie. Je gaat naar een coach of counsellor omdat je niet tevreden bent met een (onderdeel) van je leven. Je streeft verandering na en je schakelt hiervoor een professional in omdat je het idee hebt dat je de gewenste verandering niet alleen voor elkaar krijgt.

En er zijn veel coaches die therapeutische vaardigheden inzetten om hun cliënten goed te kunnen helpen. Kijk maar naar life coaches of coaches die met psychosociale problematiek werken. Hun werkwijze kan sterk overeenkomen met het werk van een counsellor of therapeut. En er zijn counsellors die heel actiegericht zijn en meer de rol van coach op zich nemen omdat dit eenmaal beter bij hun karakter past. En daarbij zijn er veel counsellors en therapeuten die zich coach noemen. De reden hiervoor is dat coaching meer naamsbekendheid heeft hier in Nederland en dat zij hierdoor voor mensen beter vindbaar zijn.

De klik tussen jou en de professional is belangrijker voor het slagen van een traject dan een specifieke methodiek.

Mocht je een coach, counsellor of therapeut willen inschakelen, dan is mijn tip om na te gaan wat de werkwijze is van een professional en eventueel langs te gaan voor een kennismakingsgesprek. De klik tussen jou en een professional is doorslaggevender voor het slagen van een traject dan de specifieke werkwijze of methodiek die wordt geboden. Lees hier meer over in mijn blog “Voor welke counsellor, coach of therapeut kies ik?”. Twijfel je of je sowieso een professional wilt inschakelen, lees dan mijn blog “Wel of  niet in therapie of coaching?“.

Ik hoop wat duidelijkheid te hebben gecreëerd in wat het verschil is tussen coaching en counselling. Een coach is doelgericht en de kracht zit in de dynamiek op gedragsniveau. Je wordt echt in beweging gezet om je doel te behalen. De kracht van counselling zit voor mij in het maken van een “pas op de plaats”, waardoor ruimte wordt gecreëerd om er achter te komen wat de kern van het probleem werkelijk is, voordat daadwerkelijk richting wordt bepaald en doelen worden opgesteld.

Dit is natuurlijk wel mijn zienswijze, het kan zijn dat jij hier heel anders over denkt, dat mag gelukkig.

Als counsellor kan ik dus feilloos de rol van coach op mij nemen als mijn cliënt daar aan toe is en deze behoefte ook heeft.

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

 

Voor welke counsellor, coach of therapeut kies ik?

CounsellingEn dan heb je eindelijke besloten professionele hulp in te schakelen. En de keuze is reuze…je kunt kiezen uit een woud vol therapeuten, counsellors en coaches. Dit zorgt bij jou regelrecht voor keuzestress. Want bij wie klop je aan? Wie is de juiste persoon om jou te helpen? Wanneer is iemand goed? En waar moet je dan op letten?  In dit artikel wil ik jou helpen bij het kiezen van de voor jou juiste therapeut, counsellor of coach. Want het is niet makkelijk kiezen uit een woud vol hulpverleners die allemaal het beste met jou voor hebben.

Ik snap heel goed dat je moeite hebt met kiezen. Want straks stap je binnen bij een voor jou totaal onbekende persoon aan wie je je diepste zieleroerselen gaat toevertrouwen. Dat is niet niks, dus dat wil je ook niet aan de eerste de beste kwijt. Tot nu toe heeft hulp zoeken je vooral vragen opgeleverd. En ik ga je hierin stap voor stap de weg wijzen in het woud der hulpverleners. En ik eindig met een waardevol advies die jou echt op weg helpt.

 

Een specialist versus een generalist

Misschien heb je al een beetje op Google rond geneusd. En het is je vast opgevallen dat er hulpverleners zijn die een specialisatie aanbieden en dat er hulpverleners bij wie je met iedere psychische klacht of psychosociaal vraagstuk welkom bent, de generalist. Maar waar kies je dan voor?

De specialist richt zich op één doelgroep en/of houdt zicht bezig met specifieke problematiek. Het voordeel is dat de specialist veel weet over haar specialisatie en/of haar doelgroep. Een ander groot voordeel is dat zij zich hier heel verbonden mee voelt. En dit ervaren veel hulpvragers als een groot voordeel. Als je met stressklachten kampt en je bent bang om overspannen te raken, dan kies je niet voor een relatietherapeut. Via de website of Facebookpagina van een hulpverlener kun je goed nagaan op welke problematiek of doelgroep zij zich richt.

Maar wanneer kies je voor een generalist? Misschien ben je er nog niet helemaal uit wat er precies aan de hand is, waar de schoen eigenlijk wringt. Daar wil je eerst achter komen. Of je ervaart meerdere problemen tegelijkertijd, ook dan is het fijn om naar een generalist te gaan.

Veel generalisten hebben een voorkeur voor een bepaald thema, doelgroep of soort problematiek. En bij de meeste specialisten hoef je niet precies binnen hun doelgroep of specialisatie te vallen, als er maar raakvlakken zijn.

 

Een specifieke methodiek versus een eclectische manier van werken

Ik hoor je al denken: “Roos, eclectisch, wat is dat eigenlijk?”. Dat vind ik ook een heel goede vraag. Er zijn hulpverleners die volgens een specifieke theorie en methodiek werken zoals NLP of cognitieve gedragstherapie of een spirituele methode. Er zijn ook hulpverleners die aangeven op een eclectische manier te werken. Dit betekent niet meer dan dat de therapeut meerdere theorieën aanhangt en van daaruit meerdere methodieken gebruikt om jou te helpen. Het grote voordeel is dat deze hulpverlener maatwerk kan leveren. Jouw hulpvraag staat centraal.

Maar ik kan mij goed voorstellen dat je je heel erg aangetrokken voelt tot een specifieke methodiek. Daar ben je enthousiast over. Het voordeel hiervan is dat de hulpverlener enorm gelooft in de therapievorm die zij geeft. Dat is heel erg belangrijk voor het slagen van het traject. Nadeel is dat het middel (de methodiek) belangrijker kan worden dan het doel. Een goede hulpverlener houdt dit goed in de gaten en zal de methodiek nooit boven jouw hulpvraag stellen.

En kijk uit voor therapeuten die beweren ieder probleem (psychisch, psychiatrisch, fysiek; Van hamertenen tot depressies) kan verhelpen met één simpele methodiek. Zoals marktplaats altijd aangeeft, wat te mooi is om waar te zijn…. Vul het zelf maar in.

Voor hulpverleners, coaches en therapeuten die voor zichzelf psychosociale hulp willen inschakelen is het verstandig om voor een methodiek of professie te kiezen die anders is dan die jij zelf gebruikt of bent.

 

Ervaringsdeskundige of juist niet

Als een hulpverlener aangeeft ervaringsdeskundige te zijn, dan heeft zij (ongeveer) dezelfde problematiek doorgemaakt als jij. Dat kan heel fijn en vertrouwd zijn, iemand begrijpt wat jij doormaakt. Je snapt het al, over het algemeen zijn ervaringsdeskundigen specialisten en zij zijn heel gedreven om jou te helpen.

Onder deze gedrevenheid zit een addertje onder het gras. Als een ervaringsdeskundige haar eigen problematiek nog niet voldoende heeft verwerkt, dan schuilt er gevaar in  een vorm van projectie (zo noem ik het maar even). Hiermee bedoel ik dat de therapeut in kwestie haar eigen gevoelens en problematiek projecteert op jou. Dit stagneert het traject, want de therapeut raakt blind voor jouw verhaal/hulpvraag en verleent hulp vanuit haar eigen verhaal/hulpvraag omdat zij daarin zelf nog veel te verwerken heeft. Een goede ervaringsdeskundige kan haar situatie loskoppelen van die van jou en daardoor deskundig haar werk verrichten en haar ervaringsdeskundigheid positief inzetten.

Een niet ervaringsdeskundige hulpverlener kan jou evengoed helpen. Een goede therapeut heeft als persoonlijke kwaliteit empathie en kan zich hierdoor goed inleven in jouw verhaal. De meeste hulpverleners hebben het nodige meegemaakt, al dan niet persoonlijk, waardoor zij behoorlijk wat levenservaring hebben waar zij uit putten. Levenservaring is overigens niet altijd leeftijdsgebonden!

 

Wel of niet aangesloten bij een beroepsvereniging

Of een hulpverlener aangesloten is bij een beroepsvereniging kan de kwaliteit van hulpverlening niet waarborgen. Dus staar je daar niet blind op. Er zijn heel goede therapeuten (die goed zijn opgeleid) die niet aangesloten zijn. En niet alle aangesloten hulpverleners zijn kwalitatief goed.  Het voordeel van een hulpverlener die aangesloten is, is dat je zeker weet dat deze persoon een goede opleiding heeft genoten en verplicht is tot bij- en nascholing.

Als een therapeut niet lid is van een beroepsvereniging, dan is er niemand die dit controleert. Maar als hulpverlener ben je zelf verantwoordelijk voor de kwaliteit die je levert, de bij- en nascholing die je volgt en de intervisie waaraan je deelneemt. Veel hulpverleners kiezen niet (meer) voor een dergelijk lidmaatschap vanwege het kostenplaatje wat hier aan hangt of omdat zij zich persoonlijk en/of professioneel niet kunnen vinden in wat een beroepsvereniging te bieden heeft. Deze hulpverleners hebben vaak wel de juiste diploma’s op zak en dragen zorg voor hun professionele ontwikkeling, bij- en nascholing. Vraag dit gewoon na!

 

Betaalbaar versus hoge tarieven

Veel mensen zijn het met de uitspraak eens dat je voor kwaliteit betaalt. Dus hoe hoger de tarieven van de hulpverlener, hoe beter de geboden hulpverlening. Dan heb ik heel goed nieuws! Je hoeft niet de hoofdprijs te betalen voor kwalitatief goede hulp!

Naast kwaliteit zijn er meerdere factoren die de hulpverlener meeneemt in het bepalen van het tarief. Dit heeft met de kosten te maken die de therapeut maakt. Denk aan de huur van een praktijkruimte, lidmaatschap van één of meerdere beroepsverenigingen, bij- en nascholing, verzekeringen, kantoorartikelen, promotiemateriaal, marketingkosten enzovoort.

En vergeet niet dat we ook nog ergens van moeten leven; Brood op de plank! Deze kosten worden doorberekend in de tarieven die de hulpverlener hanteert. Een kostenbewuste therapeut kan dus voor een betaalbaar tarief goede kwaliteit bieden. Hoge tarieven betekent niet altijd dat er betere kwaliteit wordt geleverd, dit duidt eerder op hoge kosten. Wees je hier bewust van.

 

Opleidingsniveau van de hulpverlener: HBO versus Academisch

Weer iets om over na te denken, is een academisch geschoold psycholoog nu beter dan een op HBO niveau geschoold hulpverlener? Je zult denken dat iemand die jarenlang studie heeft verricht aan de universiteit jou beter kan helpen. Maar helaas, of iemand een goede therapeut voor jou is hangt van meer factoren af dan alleen het opleidingsniveau.

Er zijn verschillende onderzoeken gedaan waaruit is gebleken dat, als je hulp zoekt bij psychosociale problematiek, het niet uitmaakt welk opleidingsniveau de hulpverlener heeft. De kwaliteit van het contact met jouw therapeut bepaalt voor een groot deel het resultaat van de begeleiding. Het is belangrijk dat jouw therapeut empathisch is, echt contact met jou maakt en een kei is in communiceren. Een goede hulpverlener kan goed omgaan met (hevige) emotionele uitingen, waardoor zij jou durft te confronteren als dit nodig is en een hevige emotionele reactie niet uit de weg gaat.

Wat echt belangrijk is, is dat je een klik hebt met jouw hulpverlener. Hiermee bedoel ik dat je je veilig en vertrouwd voelt en dat je ruimte voelt om alles te kunnen vertellen en delen wat je op je hart hebt. En ook belangrijk is dat je durft aan te geven als je minder tevreden bent met de hulp die je krijgt. Op deze manier kan jouw hulpverlener samen met jou het traject aanpassen zodat het beter aansluit op jouw verwachtingen. Een goede hulpverlener nodigt jou ook uit om feedback te geven op haar manier van hulpverlenen en zal altijd stilstaan bij jouw verwachtingen en hierop aansluiten.

Een goede hulpverlener of therapeut is natuurlijk wel goed opgeleid! Maar het maakt bij psychosociale problematiek niet uit of je voor een HBO of academisch geschoolde hulpverlener kiest. Dit ligt overigens anders als je kampt met ernstig psychische klachten of psychiatrische problematiek. Ga dan eerst langs bij jouw huisarts voor een juiste doorverwijzing!

En nu geef ik mijn beste advies weg!

Wat ik vooral mee wil geven is dat het vooral belangrijk is dat er een klik is tussen jou en jouw toekomstige hulpverlener. En er is maar één manier om hier achter te komen. Ik heb dit al benoemd in mijn artikel genaamd “Wel of niet in therapie of coaching?”  en dit is ook hier mijn beste advies:

Maak persoonlijk kennis met de hulpverlener die jij op het oog hebt!

Neem contact op en vertel dat je mogelijk interesse hebt en speek een vrijblijvend kennismakingsgesprek af. Veel therapeuten, counsellors en coaches bieden dit al aan op hun website. Een mailtje of een belletje is vaak al voldoende om een kennismaking af te spreken. Een andere manier om kennis te maken is naar een laagdrempelige workshop of lezing te gaan van deze hulpverlener. Op deze manier maak je ook kennis met de manier van werken.

Mocht je vragen hebben of mocht ik nu de counsellor zijn van jouw keuze; Koffie, thee en een goed kennismakingsgesprek staan voor jou klaar! Neem gerust contact op voor een afspraak.

Roos Streumer

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

 

 

 

 

 

Droom groots, maar denk in kleine stappen – over realiteitszin

Succesvol zijn, kilo’s afvallen, je droombaan vinden, een geweldig bedrijf opstarten…. Dit jaar wordt jouw jaar! Alles gaat anders worden, want jij gaat het anders doen. Je gaat dit jaar écht het allerbeste uit jezelf halen, je gaat je hart écht volgen en je gaat je dromen écht waarmaken. Je voelt de energie tot in je tenen en dat is voor jou hét teken; “The Sky is the Limit” en opgeven is geen optie. Je hebt hoog gespannen verwachtingen en dat voelt geweldig. Want jij kunt alles bereiken wat je wilt en jij kunt worden wie je wilt zijn.

The sky is the Limit

Dit lijkt de boodschap van deze tijd. Als je maar het allerbeste uit jezelf haalt, dan bereik jij het leven waarvan je droomt. Dat betekent wel dat je er 100% voor moet gaan en dat het woord “opgeven” niet meer in je woordenboek voorkomt. Maar dat heb je er voor over. De media staan vol voorbeelden van mensen die jou zijn voorgegaan. Ooit stonden ze op een punt dat de basis onder hun voeten was weg gemaaid en kijk waar ze nu staan; Alles bereikt wat hun hartje begeert, zij hebben hun ultieme droom verwezenlijkt.

En jij denkt “Dat wil ik ook!”. Want je bent ontevreden of onzeker, je zit niet lekker in je vel en je wil gewoon meer van het leven maken dan dat je nu doet. Sterker nog, je wilt echt alles uit je leven en jezelf halen. Dit is de weg naar jouw ultieme geluk. Niets houd je tegen, want als een ander dit lukt, dan lukt jou dit ook. “The Sky is immers the Limit”. Ook jij kunt alles bereiken wat je wilt en worden wie je wilt zijn. En er is geen excuus dat dit jou niet lukt.

Ik wil jouw droom niet kapot maken, maar…

Dit klinkt allemaal zo onschuldig. Je zult niet de eerste zijn die zich hierdoor laat inspireren. Toch maak ik mij een beetje zorgen als ik dit lees of hoor. En nee, ik vind dat er helemaal niets mis is met ambitie, verre van. We hebben ambitie en doelen nodig in ons leven. En ik ben zelf behoorlijk ambitieus.  Maar er is ook niets mis met een gezonde dosis realiteitszin. En ik vraag mij soms af waar deze realiteitszin is gebleven. Oh, en ik hoor je zeggen: “Roos, zeur toch niet zo! Maak mijn dromen niet kapot!”. Maar ik maak jouw dromen niet kapot. Sommige dromen moeten alleen blijven wat ze zijn voordat ze een nachtmerrie worden: juist, dromen!

Kenmerkend aan dromen is dat ze niet overeenkomen met de realiteit. En als je heel erg aan jouw droombeeld blijft hangen van hoe jouw leven er uit zou móeten zien, dan creëer je onrealistische verwachtingen. Maar als jij ervan overtuigt bent dat de wereld maakbaar is, dan zie je niet dat jouw verwachtingen niet haalbaar zijn. En daar wringt de schoen. Als jouw verwachtingen niet uitkomen, dan ben jij degene die gefaald heeft.

Teleurstelling, frustratie en valse hoop

En dan is het is jouw eigen schuld, want jij hebt niet alles uit het leven gehaald, je bent er niet 100% voor gegaan. En deze gedachten maken jouw onzeker, gefrustreerd, je bent teleurgesteld in jezelf of je voelt weer die onvrede. Jouw zelfbeeld krijgt een knauw, want jij hebt het zelf laten mislukken. Maar er is hoop, een hele markt vol “goeroes en inspirators” willen jouw helpen jouw droom te verwezenlijken. Nieuwe hoop is geboren.

Maar ook deze hoop blijkt vals en daar ga jij je niet beter door voelen. Wat nu? Je voelt je mislukt, je kunt je droom maar beter opgeven.

Blijf dromen, want jouw dromen geven richting!

Natuurlijk mag je blijven dromen, sterker nog, je móet blijven dromen. Dromen zijn heel functioneel, want zij vertellen jou over jouw wensen en verlangens. Maar vergeet tijdens het dromen niet je ogen open te houden voor de realiteit. De realiteit is dat de wereld niet maakbaar is en dat die” limit” vaak al lager boven je hoofd hangt dan je denkt. Maar als je het goed aanpakt dan kan jouw droom richting aan jouw leven geven. Want jouw droom vertelt iets over de behoeftes die je hebt.

Het vertelt jou iets over jouw behoefte aan verbondenheid, jezelf kunnen uiten, een behoefte om iets te betekenen voor een ander, iets te creëren noem maar op. Welke behoefte ligt ten grondslag aan jouw droom? Dat is geen makkelijke vraag. Maar als je hier achter komt, dan leer je dat je je droom niet letterlijk hoeft te verwezenlijken, maar geeft het jou zelfinzicht en richting.

Houd je ambitie en droom levend door realistisch te blijven

Aan verwachtingen die verbonden zijn aan de onderliggende behoeftes kun je realistische en concrete doelen verbinden. En tijdens het opstellen van deze doelen houd je rekening met de omstandigheden waarin je verkeert en jouw persoonlijke kwaliteiten, valkuilen en zwakke punten. Je bent niet overal goed in. Ook mag je je verwachtingen bijstellen en je doelen aanpassen gedurende het proces. Alles uit het leven en jezelf halen en er 100% voor gaan kunnen maar heel weinig mensen en zij geven daar enorm veel voor op, meer dan je denkt. Dat moet je ook net willen. Heel veel mensen worden daar juist helemaal niet gelukkig van.

Droom groots, maar denk in kleine stappen. Houd je doelen reëel en heb niet té hoge verwachtingen van jezelf en van het leven. Dit maakt je juist onzeker en als iets funest is voor je ambitie is het onzekerheid. Houd rekening met je omstandigheden, mogelijkheden en onmogelijkheden. Ontwikkel begrip voor jezelf als iets niet lukt en vier al je kleine en grote successen.  Als je dat kunt, dan krijg je steeds meer zelfvertrouwen omdat je stap voor stap iets bereikt, je krijgt meer inzicht in jezelf en je komt tot de ontdekking dat je meer kunt dan je dacht. En dat houdt jouw ambitie en droom levend.

Opgeven is wél een optie

En als het allemaal niet lukt of het blijkt dat je er uiteindelijk niet gelukkig van wordt, dan is opgeven wél een optie. Want misschien is het jouw droom niet of is het nog niet de tijd hiervoor. Je kunt altijd terug. En die gedachte geeft mij heel veel rust. Opgeven heeft voor mij ook niets met mislukken te maken, maar alles met realiteitszin. Ik kies gewoon voor een ander pad en dat mag.

Dus droom groots, maar denk in kleine stappen. Luister naar wat een droom jou wilt vertellen over jouw behoeften en welke richting je kunt inslaan. En houdt je verwachtingen realistisch en wees blij met wat je al hebt en hebt bereikt. Begin bij het begin (realistische doelen) en niet bij het eind (onrealistische verwachtingen). Zo voorkom je dat je teleurgesteld raakt in jezelf en in het leven.

Wordt vervolgd, begin dit jaar nog zal ik een blog schrijven over hoe dromen jou richting kunnen geven in het leven.

Roos Streumer

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

Teveel ideeën in je hoofd? Stel jezelf de juiste 3 vragen.

ideeen-opruimenIk geef het toe. Ik word vaak zo overspoeld met “goede” ideeën dat ik er eigenlijk meer last van heb dan profijt. Mijn hoofd loopt dan over, wat mij juist weer blokkeert in het uitvoeren van mijn “geweldige” ideeën. Is dit voor jou herkenbaar? Lees dan verder hoe ik tegenwoordig met mijn overvloed aan ideeën omga.

Een opgeruimde praktijkruimte zorgt voor een opgeruimde geest

De afgelopen weken hebben voor mij in het teken gestaan van het opknappen van mijn praktijkruimte. Er was veel paars en lila (volgens mijn vriend roze), en dat was ik zat. Enfin, we hebben de muren inmiddels een okergoud-gele kleur gegeven. En het moment dat ik dit schrijf, de vroege zondagmorgen, is een schilder keihard aan het werk in de praktijkruimte om al het donkerpaarse houtwerk een frisse witte kleur te geven (december 2016).

Voorafgaand aan het opknappen moest de praktijkruimte leeg. Je voelt het al aankomen, een mooi moment om op te ruimen. Dat bleek wel nodig te zijn.Jje verzamelt in de loop van de tijd wel veel spullen. Van de meeste spullen wist ik niet eens meer dat ik ze had. Met het boekje “Opgeruimd” van Marie Kondo in mijn achterhoofd ging ik aan de slag, met succes. En ik moet zeggen, een opgeruimde ruimte zorgt voor een opgeruimde geest. Ik heb het overzicht weer terug. En als de boel straks ingeruimd is, kan ik alles weer vinden. Ook die HEMA cadeau kaart die ik vlak voor het opruimen kwijt ben geraakt ergens in huis.

Kan ik een overvloed aan ideeën opruimen?

Ik ben best goed in opruimen. Alles wat overbodig is of wat ik niet gebruik, kan de deur uit. Maar terwijl een opgeruimde praktijk zorgt voor een opgeruimde geest, valt mij op dat het nog een drukte van belang is in mijn hoofd. Waarschijnlijk is het voor veel van jullie een bekend fenomeen; Ik heb altijd een overvloed aan ideeën. En daar word ik niet rustiger van. Ik heb ideeën in alle vormen en maten. Deze doe ik op via social media of ik krijg ze via anderen (die vinden dat dan wel een goed idee voor mij).  En als ik eenmaal in een creatieve bui ben, associeer ik tegen de klippen op met als resultaat een hoofd overvol met geweldige ingevingen.

Al lezend in boek van Marie Kondo dacht ik: “Kan ik deze methode in een aangepaste versie niet toepassen op teveel ideeën in mijn hoofd?”.  Kan ik mijn overvloed aan ingevingen niet gewoon opruimen? Wat mij enorm aanspreekt in haar boek is dat je met alles wat je bezit iets moet. Je moet het opbergen, schoonmaken enzovoort. En dat geldt ook voor ideeën. Al doe je er op dat moment niet echt iets mee, het neemt minimaal ruimte in beslag in je hoofd. En het loslaten van een op dat moment goed idee, dat vind ik maar moeilijk. Want stel dat ik een geniaal idee weggooi! Je weet nooit of ik nog kan gebruiken, zonde!

Wanneer is een idee overbodig?

Dat ik ideeën niet goed kan loslaten kost mij veel energie. En ja, ik ben mij er van bewust dat ik niet ieder idee kan uitvoeren. Ik kan al die ideeën opschrijven, maar dan liggen ze op papier weer ergens in huis. En het gekke is, teveel ideeën blokkeren mij in het uitvoeren ervan. Ik weet gewoonweg niet waar ik  moet beginnen. En dat geeft onrust. Het is dus de kunst om alle overbodige ideeën de deur uit te doen, zodat ik mijzelf ruimte geef te focussen op een klein aantal ideeën.

Maar wanneer is een idee overbodig? Net als met het opruimen van spullen is het belangrijk om een soort filter in te bouwen. Een vraag die in het boekje “Opgeruimd” staat is: “Word ik hier blij van (does it spark joy)?”. Dat is ook de vraag die ik mij vanaf nu bij ieder idee stel: “Word ik blij van dit idee?” Zo niet, dan kan dit idee worden opgeruimd. De tweede vraag is: “Ondersteunt dit idee in wat belangrijk voor mij is, mijn persoonlijke kernwaarden?”. Als dit niet zo is, dan kan je ook dit idee weg doen. Het is vast een goed idee, maar niet voor jou.

Kan ik de juiste voorwaarden scheppen om al mijn ideeën te realiseren?

Een andere belangrijke vraag is of je op korte termijn de juiste voorwaarden kunt scheppen om je idee uit te voeren. Bedenk of je hier tijd voor hebt, of je de financiële middelen hiervoor hebt en of je hier voldoende energie voor hebt? Bezit je de juiste vaardigheden, kennis en ervaring? En bij een idee wat een flink project blijkt te zijn, kun je de juiste mensen inschakelen om jou te helpen je idee te realiseren? Mocht je niet de juiste voorwaarden kunnen scheppen, dan kun je het idee beter opruimen. Ook als het best een goed idee is. Jou kennende komen er meer en waarschijnlijke betere ideeën op jouw pad. En geloof mij, echt goede ideeën blijven hangen. Ze blijven geduldig wachten tot de tijd rijp is om hier iets mee te gaan doen.

3 belangrijke vragen bij het opruimen van ideeën

Hieronder zal ik de 3 belangrijke vragen nog een keer op een rijtje zetten:

  1. Word je blij van dit idee?
  2. Ondersteunt dit idee jou wat belangrijk voor jou is?
  3. Kun je op korte termijn de juiste voorwaarden scheppen om dit idee uit te voeren?

Scoor je op één van deze 3 vragen een “nee”,  dan is het tijd om het idee weg te gooien. Deze 3 vragen vormen vanaf nu een filter. Welke ideeën houd je en welke ideeën laat je aan je voorbij gaan, een soort deur-beleid dus. Wat belangrijk is, als je vraag 2 wilt gaan beantwoorden, dat je helder voor ogen hebt wat belangrijk voor jou is. Want hier gaat het vaak mis. Besteed hier aandacht aan! Een artikel die je hierbij kan helpen is “Praktische Coach Oefening: Mijn kernwaarden ontdekken“.

Welke ideeën ruim je op en aan welke ideeën ga je aandacht besteden?

Stress burn-out counselling, slaapcoaching voetmassage

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!

Werkdruk binnen zorg en welzijn: tips vanuit de praktijk

treatment-1327811_1920In dit artikel lees je maar liefst 31 tips over hoe je beter met werkdruk kunt omgaan. Onderstaande tips heb ik niet zelf geschreven, maar ze zijn speciaal voor jou opgesteld door vrouwen werkzaam binnen zorg & welzijn.  Deze vrouwen vertellen waar zij zelf veel aan hebben. Daarom willen zij hun eigen tips om beter om te kunnen gaan met werkdruk binnen zorg en welzijn graag met jullie delen.

Afgelopen zomer (2016) hebben maar liefst 34 vrouwelijke professionals uit de sector zorg & welzijn mij een blik gegund in hun werkend leven en hoe zij de werkdruk hierin ervaren. Lees hier mijn verslag daarover. Daar kwam veel informatie uit. Natuurlijk heb ik zelf ervaring als professional binnen deze sector, maar als ik alleen uitga van mijzelf, dan ontstaat er een te eenzijdig beeld. De gesprekken en ingevulde enquêtes hebben mij enorm geholpen om vanaf 2017 inhoud en vorm te gaan geven aan mijn eigen werk.

Anti-stress tips van professionals uit zorg & welzijn voor professionals uit zorg & welzijn

Tijdens dit onderzoek heb ik gevraagd of deze professionals nog een goede anti-stress tip hebben met als doel om deze te delen met jullie. En dat hebben ze gedaan, met als resultaat 31 tips! Wat ben ik hier blij mee! In eerste instantie was ik van plan om iedere week 2 tips te delen op Facebook en LinkedIn. Helaas kwam daar snel de klad in. Vandaar dat ik alle 31 tips in één keer met jullie deel. Natuurlijk zijn er veel overeenkomsten, maar er zitten waarschijnlijk ook wat verrassende tips tussen.

Hier komen de tips:

  1. “Denk eerst aan jezelf en dan pas aan een ander, anders ga je er aan onderdoor”. Bij veel zorgverleners staat de zorgvrager altijd centraal, dit merk ik ook bij mijzelf. En niet alleen de zorgvrager in de professionele setting, maar iedereen die om hulp vraagt of zorg nodig heeft staat centraal, vaak ook in het privéleven. Dat is niet gezond, denk eerst aan jezelf en dan aan een ander. Want als je er aan onderdoor gaat, heeft niemand meer wat aan jou.
  1. Wandelen, sporten en gezonde voeding, want als je goed voor jezelf zorgt, dan kun je ook goed voor een ander zorgen”.
  1. “Geef het aapje terug aan de eigenaar en vecht niet tegen windmolens in. Met de eerste wordt bedoelt dat jongere professionals geneigd zijn om alle problemen van iedereen op hun schouders te nemen en zich daar enorm verantwoordelijk voor te voelen. Met het tweede wordt bedoeld dat het niet zinvol is om te vechten en strijden tegen iets wat je toch niet wint. Dat is zonde van je energie. Die energie heb je hard nodig.“
  1. “Ga nooit uit van hoe jij op een situatie reageert. Iedereen zit weer anders in elkaar en voelt, denkt en reageert weer anders. Oordeel niet, maar leef je in. Dit levert loyaliteit en begrip op, hierdoor kun je veel meer aan, zeker als team. Nooit van jezelf uitgaan geldt ook voor het management”.
  1. “Luister naar jezelf en doe jezelf recht. Onderzoek de signalen die je voelt, negeer deze niet. Veel professionals binnen deze sector zijn toegespitst op anderen. Je empathie is zowel je kracht als je valkuil. Wees je hiervan bewust”.
  1. “Denk aan jezelf en durf ook echt “nee” te zeggen! Dat is best heel lastig, maar als je nooit voor jezelf “nee” zegt, raak je straks nog overwerkt.”
  1. “Ik heb vanuit mijn eerste stage echt geleerd werk bij werk te laten wanneer je naar huis gaat en dit de volgende dag pas weer op te pakken. Dit heeft voor mij gezorgd dat mijn tweede stage een stuk beter is verlopen. Het is best lastig, maar wanneer je direct bij het begin de verwachting uitspreekt dat je dat toch echt niet doet (overwerk en meenemen van werk naar huis) hebben mensen daar veel begrip voor.
  1. “Zorg dat je buiten je werk je werk los kunt laten. Kijk of het eventueel financieel mogelijk is om minder te gaan werken en meer tijd voor jezelf te hebben. Als je buiten je werk goed in je vel zit, dan kun je je werk beter aan. “
  1. “Zorg eerst voor jezelf, dan pas kun je echt voor de ander zorgen”.
  1. Yoga in combinatie met meditatie helpt mij enorm goed om met de werkdruk en stress om te kunnen gaan.”
  1. “Probeer bij jezelf te blijven”.
  1. “Zorg goed voor jezelf, anders kun je niet goed voor een ander zorgen”.
  1. “Blijf praten met je team en met je manager. Vertel wat op je hart ligt.”
  1. Raak niet té betrokken bij je werk en de mensen. En blijf praten met collegae of vrienden als iets te moeilijk is.”
  1. “Maak tijd vrij voor leuke dingen waar je van geniet, die je aan het lachen maken en waar je van ontspant. Wissel werk en privé af”.
  1. “Blijf kijken naar de positieve punten. Bespreek thuis even waar je mee zit als je hier behoefte aan hebt en laat dan je werk los. Werk is werk en dat moet je op de drempel achter je laten. “
  1. “Wanneer je in je vrije tijd eigenlijk geen zin of energie hebt om er op uit te gaan, doe het dan toch. Je kan hier energie van krijgen”.
  1. “Zoek balans tussen werk en privé”.
  1. “Ga bij een organisatie werken waar je zelf je werk kunt invullen in plaats van dat het management voor jou bepaalt hoe en wanneer je moet werken. Een keuze hebben in plaats van overgeleverd zijn scheelt 100% !”.
  1. “Neem de rust om samen met de bewoners een kop koffie te drinken. Dit geeft enorm veel positiviteit en je hebt even tijd voor iedereen en jezelf.”
  1. “Zorg dat je in je privéleven ook goed voor jezelf zorgt. Gezond eten en sporten zijn een pré voor mij”.
  1. “Zit je iets dwars op je werk? Praat erover en werk naar een oplossing toe.”
  1. “Doe ontspannende dingen naast je werk”.
  1. “Wees niet te perfectionistisch en leer los te laten. De wereld rust niet alleen op jouw schouders. Durf nee te zeggen, een stap terug te doen of risico’s te nemen”.
  1. “Luister naar jezelf en je eigen lichaam. Zorg dat je plezier in je werk houdt”.
  1. “Als je de deur uitloopt van je werk, laat het los. Kijk naar de mooie dingen die je buiten je werk hebt; Je gezind, familie, huisdieren enzovoort. Geniet van de kleine dingen in het leven, ze geven je energie.
  1. “Praat met je team over de hoge werkdruk, de gevolgen en wat hiermee gedaan kan worden binnen het team. Betrek het management hierbij. “
  1. “Je kunt je er druk om maken, je kunt het ook niet doen. Het verandert niets aan de situatie, alleen aan jouw welbevinden.”
  1. “Je kunt niet meer doen dan dat je kunt doen. En goed voor jezelf zorgen betekent dat je beter voor een ander kunt zorgen”.moet-ik-dit-doen
  1. “Als ik even iets kwijt moet, waarvan ik even niet weer hoe ik daarmee om moet gaan, dan meld ik dit bij mijn leidinggevende. Het maakt mij eigenlijk niet eens uit of ik wel of niet een antwoord krijg, maar ik ben het dan kwijt. Mijn leidinggevende vindt dit ook prettig. “
  1. Moet ik dit doen. Moet ik dit doen. Moet ik dit Moet ik dit doen.

Eigenlijk gaat het allemaal over goede zelfzorg

Opvallend is dat bijna alle tips over zelfzorg gaan; Hoe goed zorg jij fysiek, mentaal en emotioneel voor jouzelf? Het gaat vooral over grenzen aangeven, je werk loslaten, je richten op wat belangrijk is in jouw leven en wat jou energie geeft,  jezelf centraal durven stellen en naar jezelf en de signalen van je lichaam luisteren, kritisch nadenken over wat jouw verantwoordelijkheden zijn en goede fysieke zelfzorg. Wat mij betreft allemaal heel belangrijk, want goede zelfzorg is van belang om goed met werkdruk en stress om te gaan. Je neemt het hier niet mee weg, maar je kunt wel voorkomen dat je straks overspannen of zelfs met een burn-out thuis op de bank zit.

Ik hoop dat jullie wat aan deze tips hebben gehad. Ik zou het heel leuk vinden als je hieronder aangeeft welke tip jij heel waardevol vindt. Heb je zelf een waardevolle tip, deel het hier ook. Je weet ooit wie je hiermee helpt!

Roos Streumer

Roos Streumer

Ik ben Roos Streumer en door het schrijven van mijn blogs wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag & nacht kunt halen. In mijn dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk Mentaal Onderhoud in Amstelveen. Daarnaast volg ik de opleidingsroute POH-GGZ via RINO Groep Amsterdam. Je kunt bij mij terecht voor:

Wil je geen door mij geschreven artikel missen? Schrijf je dan hier in voor Mentaal Magazine. Volg mij op Facebook en LinkedIn!