Portret Anne Beth

Uit mijn burn-out: “Ik was mijn werk”.

burn-out ik was mijn werkAls Anne-Beth Wolff 48 is (2012) wordt zij geconfronteerd met een burn-out. Op dat moment is zij aan het werk als operationeel leidinggevende in een algemeen ziekenhuis. Persoonlijk aandacht voor haar team vindt zij belangrijk. En haar deur staat dan ook altijd open. Op een geven moment telt haar team 45-50 mensen. “Om die allemaal van persoonlijke aandacht te voorzien is een enorme klus”, vertelt Anne-Beth, “Zeker als je naaste collega ’n andere baan krijgt en je deze baan  “erbij” doet. Ik was mijn werk”.

“Van origine ben ik psychiatrisch verpleegkundige”, vertelt Anne-Beth, “Op de afdeling waar ik op dat moment net werkzaam was, werd ik al snel gevraagd om mijn vertrekkende leidinggevende waar te nemen en dit heb ik toen gedaan”. Het ziekenhuis waar zij werkte fuseerde met een ander ziekenhuis en haar jaarcontract werd niet verlengd. Zij heeft toen gesolliciteerd naar de baan van operationeel leidinggevende en werd aangenomen.

24 uur per dag in werkstand

Anne-Beth deed vooral de menselijke kant, terwijl haar collega zich vooral richtte op de cijfermatige en organisatorische kant. Er was een goede samenwerking tussen beiden. Maar aan alle goede dingen komt een eind. Toen haar collega vertrok naar een andere baan, nam Anne-Beth ook het werk van deze collega op haar schouders. Daarnaast bleef zij haar team uitnodigen om altijd bij haar aan te kloppen als er iets was. En haar mensen wisten haar goed te vinden. “Ik nam echt de rol van “helper” op mij. Ik wilde er voor mijn team zijn, maar dan wel in zulke proporties dat dit boven mijn kunnen was”.

Terwijl de sollicitatieprocedure voor een nieuwe collega werd ingezet, gaat het niet goed met Anne-Beth. “Ik weet nog goed dat ik dan midden in de nacht rond 2.30 uur omhoog kwam uit mijn bed en dacht; Laat ik vast mijn mail checken, dan is dat vast gedaan. Ik stond alleen nog maar in de werkstand, 24 uur per dag. Ergens tussendoor viel ik dan in slaap. En naast mijn werk sportte ik bijna dagelijks fanatiek, ook daarin was ik prestatiegericht”. Anne-Beth stond, zoals ik dat noem, altijd aan.

Of je werkt te hard of je werkt te langzaam…

Een nieuwe collega wordt aangenomen, niet de keuze van Anne-Beth zelf. Zij voelt zich hierin niet gezien en gehoord. En dit terwijl zij zo hard werkte. Het was een klap en Anne-Beth belandt in de aanklagersrol. Zij herpakt zich weer, niet doorhebbend dat ze echt aan het eind van haar Latijn is. Voor haar nieuwe collega goed en wel begint, wordt Anne-Beth ziek naar huis gestuurd door haar manager met de mededeling: “Ik denk dat je een burn-out hebt. Ik zet je mail op afwezigheidsassistent en ik hoop dat je vanmiddag nog bij de bedrijfsarts terecht kunt”.

Anne-Beth werd hierdoor overspoeld. “Ik was kwaad”, vertelt Anne-Beth, “Het was geen burn-out. Maar ja, ook de bedrijfsarts zei “burn-out”. Ik geloofde het niet. De volgende dag belde ik de huisarts en deed mijn verhaal. “Of je werkt te hard of je werkt te langzaam”, lokte de huisarts haar uit de tent, “laten we het maar een burn-out noemen”. Drie mensen hadden aangegeven dat ik een burn-out had. Ik voelde mij in de steek gelaten, kwaad, want dat was niet waar”.

“Toen ik dingen op de verkeerde plek ging leggen, zoals sleutels in de koelkast, schrok ik. En toen was daar het volle besef, dit gaat niet goed”.

Anne-Beth zit thuis, opgebrand.

En als je dan toch thuis zit, kun je je beter maar nuttig maken. Dus Anne-Beth ging keihard aan het werk in huis. De zolder opruimen. “Ik had moeite met het accepteren van mijn burn-out. Iedereen zegt dat je dat moet doen, maar hoe doe je dat dan?”, aldus Anne-Beth.

Om rust te pakken bedacht zij een trui te gaan breien. Maar ook dat gaat niet. Anne-Beth beklaagt zich hierover bij haar de bedrijfsarts. “Je moet geen trui breien”, gaf deze aan, “maar een sjaal”. Die opmerking gaf haar houvast; Zij kon niet alles, maar nog wel wat.

“Als je stopt met alsmaar doorgaan, krijgt je lichaam een klap. Daarvan ben ik overtuigd”, vertelt Anne-Beth. “Ik vergelijk het met een topsporter die ineens niets meer doet. Achteraf had ik graag willen weten hoe ik mijn dagen had kunnen invullen. Gelukkig gaf mijn bedrijfsarts op een gegeven moment een tip om een dagschema voor mijzelf te maken. Heel eenvoudig. Er viel een last van mij af. Zo’n schema gaf mij houvast”.

Verlies en de betrekkelijkheid van het leven.

Niet alleen de situatie op haar werk en haar helpende houding spelen een rol bij het ontwikkelen van een burn-out. Ook verschillende life-events in de aanloop en tijdens haar burn-out hebben hier impact op. In 2009 is Anne-Beth gescheiden waarna zij in een roerige tijd komt van verhuizingen. In november 2012 raakt zij opgebrand, in 2013 overleed haar vader en op 14 april 2013 verongelukt haar broer.

Anne-Beth: “Vooral dit verlies heeft mij bewust gemaakt van de betrekkelijkheid van het leven. Waar gaat het écht over? Wat is nu écht belangrijk. Wat doet er echt toe. Het relativeert”.

Even dit doen en even dat doen kost meer tijd dan je denkt!

Anne-Beth is nog naar een psycholoog geweest. Zij heeft hier niet veel aan gehad. Tenminste, Anne-Beth geeft eerlijk aan dat zij dit “tussen het rouwen door” mogelijk niet goed op waarde kon schatten. Zij werd door haar psycholoog wel beschermd tegen haar werkgever. Uiteindelijk heeft Anne-Beth het voor een groot deel zelf gedaan. Zij is op zoek gegaan naar waar het is stuk gelopen en zij heeft zichzelf afgevraagd of zij wel blij werd van haar werk.

Terug op de werkvloer is Anne-Beth haar werk beter gaan structureren en de deur stond niet altijd meer open voor haar team. Zij ging haar taken op een rijtje gaan zetten en concludeerde dat dit gewoon goed te doen was. “Ergens verloor ik tijd”, vertelt Anne-Beth, “Ik kon mijn vinger er niet op leggen. Maar ja, als je over de gang loopt en verschillende mensen schieten je aan met een vraag of voor een kort overleg, dan doe je dat toch eventjes. En dit “even dit en even dat”, neemt veel meer tijd in beslag dan je incalculeert. Ik werkte veel ad hoc. Het is een kwestie van jezelf leren kennen. Net als dat ik erachter ben gekomen dat ik als introvert persoon tijd nodig heb om tot mijzelf te komen. Stilte is helpend”.

Klokken en afgebakende klussen

Op de vraag wat er nog is blijven leggen vertelt Anne-Beth waar zij alert op moet blijven, ofwel wat energie van haar vreet. Zij geeft aan dat zij niet meer die 100% energie heeft die zij voor haar burn-out wel had. Daar moet zij rekening mee houden. Ook moet Anne-Beth oppassen dat zij niet in een flow terecht komt. Zij krijgt dan veel creatieve ideeën die gaan stapelen en dat komt dan tot een soort explosie. Doorzetten en veel ideeën hebben, dat is een risico. “Ik doe het nu goed op afgebakende klussen”, aldus Anne-Beth, “Ik ben ooit een aantal dagen in een klooster geweest. Wat mij opviel was dat als de klokken gingen luiden er een volgende klus of activiteit op het programma stond. Dat sprak mij aan. Die dagen waren ook relativerend”.

Waardevolle adviezen van Anne-Beth

Op de vraag welk advies Anne-Beth wilt meegeven aan professionals is kort en krachtig; Het is maatwerk, ten alle tijden!

Aan mensen met en burn-out wilt zij meegeven wat haar zo helpt. Vervang het woord “moeten” in het woord “willen”; Moet ik dit of wil ik dit? Probeer het maar eens.

En als je veel van jezelf moet, krab jezelf dan eens achter de oren. Want dat is niet goed. “Voor mijn burn-out was het alsof iemand met een zweep achter mij aanliep. Maar al die tijd was ik het zelf!”. Denk hier goed over na. En een burn-out blijft altijd bij je, je blijft hier kwetsbaarheid voor houden. Houd de signalen van je lichaam goed in de gaten. Anne-Beth vertelt dat zij stopt als zij last heeft van oorsuizen. Dit is haar signaal.

Zes waardevolle tips gebaseerd op dit interview:

  • Anne-Beth vertelt op een gegeven moment dat zij heel vroeg wakker wordt en denkt “Ik ga maar vast mijn mail checken, dan is dat vast gedaan”. Standaard vroeg wakker worden, maar dan ook klaarwakker, is een signaal dat je té druk bent in je leven én vooral in je hoofd. Je bent te gespannen overdag en dat wreekt zich ’s nachts. Denk hier niet te licht over en doe hier iets aan. Gun jezelf overdag rust en ontspanning. Lukt dit niet, schakel professionele hulp in.
  • Tijdens haar burn-out wordt Anne-Beth geconfronteerd met het overlijden van twee dierbaren. Hoewel de dood een zwaar en confronterend onderwerp is, zet dit wel aan tot een diepere bewustwording. Nadenken over de dood en zelfs over je eigen overlijden gaat eigenlijk over het leven. Het relativeert; Wat doet er écht toe in jouw leven? Meer lezen? Dan heb ik een boekentip: “Tegen de zon in kijken” van Irvin D. Yalom. (deze tip en dit boekje zijn niet erg geschikt als je aan het begin van je burn-out zit).
  • Een praktische tip voor echt iedereen; Zet je taken eens op een rijtje. Kijk er nog eens goed naar. Wat moet je echt doen? Wat is echt belangrijk? Meestal valt dit rijtje dan wel mee. En bedenk nu eens waar je tijd en energie aan verliest. Net als Anne-Beth dat destijds heeft gedaan. Probeer je vinger hier eens op te leggen.
  • Heb je zoveel (creatieve) ideeën dat het je eigenlijk teveel wordt, dat het een last voor je wordt? Lees dat dit artikel: Teveel ideeën in je hoofd? Stel jezelf de juiste 3 vragen.
  • Herstellen van haar burn-out heeft Anne-Beth voor een groot deel zelf gedaan. Het is haar ook gelukt. Wees je je ervan bewust dat dit eigenlijk geen slim idee is voor de meesten van ons. Wat zij voor elkaar heeft gekregen, lukt jou hoogstwaarschijnlijk niet. Gun jezelf professionele hulp bij je herstel. Daar word je letterlijk en figuurlijk beter van.
  • En natuurlijk die geweldige tip van Anne-Beth: Als je vaak het woordje “moeten” gebruikt, krab dan eens flink achter je oren. Wat betekent dat? En gebruik in plaats van “moeten” het woord “willen”.

Blijk van Waardering

Ik vind het geweldig om dit soort artikelen voor jou te schrijven, al kost het mij tijd en energie, denk echt in uren. Ik hoop dat je hier dan ook echt wat aan hebt. Mocht dit zo zijn en wil je een blijk van waardering geven? Dat is lief! Dit kan door:

  • Dit artikel te delen met iemand anders die hier baat bij heeft.
  • Een reactie te geven onder dit artikel.
  • Dit artikel delen op Social Media als Facebook of LinkedIn.
Stress burn-out counselling, slaapcoaching voetmassage

Ik ben Roos Streumer (1973). Door het schrijven van artikelen wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag en nacht kunt halen.

In het dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk in Amstelveen waar ik stress en burn-out counselling, psychosociale therapie, slaap-coaching en ontspannende massages bied.

Wil je geen enkel artikel missen? Schrijf je dan in voor Mentaal Magazine. Of volg mij op Facebook, LinkedIn of Instagram.

Heb je vragen over dit artikel of vragen of interesse in mijn begeleiding? Stuur gerust een mail naar: info@mentaalonderhoud.nl of gebruik het contactformulier.

burn-out

Uit mijn burn-out: “Ik compenseerde een rotperiode met een overvolle agenda”.

burn-outLisa is 28 als zij in een burn-out belandt. Voor de buitenwereld staat zij ogenschijnlijk midden in het leven. Zij heeft een dynamische baan voor 36 uur in de week bij een grote organisatie. En in haar vrije tijd is Lisa druk met haar sociale leven, vakanties en vrijwilligerswerk. Echt een bezig bijtje. Maar schijn bedriegt: “Ik compenseerde een rotperiode op mijn werk met een overvolle agenda. Ik dacht, als het op mijn werk niet gaat, dan zorg ik dat ik het daarbuiten wél leuk heb”.

Op haar werk verliep het al langere tijd niet lekker. Lisa kampte met een hoge werkdruk binnen een chaotische afdeling. Omdat zij zich zo rot voelde op haar werk, compenseerde zij dit door veel leuke dingen te gaan doen naast haar werk. Ook ging Lisa sporten, want dat is goed voor je. En niet zomaar sporten, maar met een personal trainer. De nadruk lag op presteren en niet op haar hoofd leeg maken. Van haar collegae kreeg zij te horen om wat rustiger aan te doen. Een weekje uitrusten moest soelaas bieden. Daarna ging Lisa verder zoals zij voorheen deed.

“Mijn agenda stond bomvol, terwijl mijn lichaam vroeg om rust en regelmaat. Maar een burn-out, nee, dat zou mij niet overkomen!”.

Zij onderschatte de impact van haar levensstijl op haar gezondheid. De coaching die zij toen al had hielp wel, maar tot op zekere hoogte. “Het is net als autorijden”, vergelijkt Lisa. “De theorie zat goed, maar met alleen de theorie kon ik nog niet rijden. Ik paste het toe als het mij uitkwam. Ik was een echte “pleaser” en dan is “nee” zeggen en je grenzen aangeven hartstikke moeilijk. Dit gedragspatroon zat diep geworteld bij mij, dus ik was erg gewend om dit (onbewust) aan te houden. Ik had blijkbaar een burn-out nodig om dit patroon écht te gaan doorzien”.

En die burn-out kwam.

Na haar laatste vakantie afgelopen november dacht zij “Kom maar op”. Lisa achtte zich goed uitgerust nadat zij tijdens haar vakantie vooral veel had geslapen. Nog 4 dagen heeft zij het volgehouden op de werkvloer. Maar tijdens deze dagen had zij al geen focus en ging alles aan haar voorbij. Het werd haar teveel. “Mijn hoofd stond op knappen. Ik zag de letters verschuiven op mijn beeldscherm. Ik werd duizelig, onwel en ik ging hyperventileren”, Lisa realiseerde dat het echt foute boel was. Zij was opgebrand. Vanaf dat moment zat zij thuis, ziek gemeld.

Haar burn-out is één grote waarschuwing, al ervoer zij dit in het begin niet zo. “Accepteren dat je bent opgebrand is moeilijk. Ik was ook kwaad dat de organisatie waarvoor ik werkte er voor gezorgd had dat ik niet meer het leven kon leiden zoals ik gewend was. Het duurde bij mij best lang voor het kwartje viel en er niet meer tegen vocht. Maar acceptatie is wel het halve werk, want dan pas kun je écht gaan herstellen”.

Nu ervaart Lisa haar burn-out als een echte wake-up call.

Zij ziet in dat haar levensstijl niet te doen is. “Het is de kunst om grenzen te leren aangeven, vooral op mijn werk. Ik moet veel meer voor mijzelf op leren komen en vooral luisteren naar mijzelf. En een eigen mening vormen. Ik nam altijd allemaal maar aan wat anderen zeiden”.

Lisa vertelt over hoe haar perfectionisme en FOMO (Fear Of Missing Out) haar tegenwerkt. Er is volgens haar echt een verband tussen perfectionisme en het ontwikkelen van een burn-out. “Ik ben wat dat betreft een échte millenial, beïnvloedbaar door Social Media, vooral Instagram. Hierdoor was het nooit genoeg en nooit goed genoeg. Ook qua leuke dingen als restaurantjes en reizen. Ik wilde niets missen, overal bij zijn en het ook nog eens perfect doen”.

Waarom zo snel mogelijk professionele hulp inschakelen zo belangrijk is!

Nu zij aan het herstellen is moet Lisa er niet aan denken om dit alleen, zonder professionele hulp, te moeten doen. Zij vertelt dat de drempel voor haar laag was. “Ik kende jou al, je wist mijn verhaal. Ik wilde het niet nog een keer vertellen. Gelukkig kon ik direct bij jou terecht, iemand waarbij ik mij vertrouwd voelde, mij al kent en weet wat er speelt . Het fungeerde echt als vangnet”.

Als advies aan mensen die nu veel stressklachten ervaren of midden in hun burn-out zitten wil zij meegeven dat professionele hulp belangrijk is voor je herstel: “Zoek iemand die je vertrouwt, bij wie je je op je gemak voelt. En schakel zo snel mogelijk professionele hulp in. Dit zorgt voor een sneller herstel en voorkomt onnodige complicaties. Daarbij kijkt een professional objectief naar jouw situatie. Hierdoor leer je zelf ook op een andere manier naar jouw situatie en gedrag te kijken. Dat is heel waardevol”.

“Ik heb veel met andere mensen over mijn situatie gepraat, maar die zien het subjectief. Ze staan vaak te dichtbij om mijn situatie op een afstand te bekijken. Een professioneel hulpverlener kan dat wel”.  Lisa ervaart dat zij heel fijne mensen om zich heen heeft. Toch ervaart zij ook onbegrip.

“Mijn omgeving weet niet wat ik doormaak, waardoor ik mij onbegrepen voel. Kaartjes die je gestuurd krijgt doen goed, maar écht begrijpen doet je omgeving je niet. Ze vergeten ook snel”.

Verhalen van lotgenoten hielpen haar in het begin enorm.

“Als je midden in een burn-out zit weet je niet of iets klopt. Horen die klachten erbij of juist niet? Een burn-out geeft een deuk in je zelfvertrouwen, je twijfelt dan aan alles. Herkenning in een verhaal doet goed”.

“Ik ben er nog niet”, vertelt Lisa, “Om mijn werk straks op te pakken is het nodig om aan mijzelf te werken. Helaas zit re-integratie er nu niet in vanwege de corona-crisis. Maar het is voor straks belangrijk om zelfvertrouwen op te bouwen en mijn eigen mening te vormen zodat ik makkelijker mijn grenzen aan kan geven. Daarnaast wil ik leren mij niet beter voor te doen dan dat ik mij werkelijk voel. Ik ben altijd degene met die glimlach en die vraagt hoe het met jóu gaat. Hoe rot ik mij ook voel. Dit kan mensen op het verkeerde been zetten”.

Op dit moment is zij vooral aan de slag met energiemanagement in plaats van timemanagement. Lisa is alert op de signalen van haar lichaam die aangeven of zij niet over haar eigen grenzen gaat. “Zodra ik slapeloze nachten krijg en buikpijn dan is dat het teken dat ik gas terug moet nemen”.

Aan het einde van dit interview geeft Lisa nog wat goede tips.

Wat zij enorm mist is de kennis over burn-out en stressklachten binnen bedrijven. “Het wordt zwaar onderschat. Als hier meer aandacht voor is, dan kan ook veel sneller hulp worden ingeschakeld en meer begrip worden ontwikkeld”.

Voor counsellors, coaches en psychologen wil Lisa meegeven dat acceptatie een belangrijk thema is binnen de begeleiding. “Als professional heb je als taak om je cliënt te informeren over hoe belangrijk dit is, dat je écht door die acceptatiefase heen moet”. Dus haar advies is om bij deze fase stil te blijven staan en het belang hiervan te bespreken. Een goede tip van haar, want veel mensen willen zo snel mogelijk herstellen, zonder de realiteit van hun situatie eerst te accepteren. Hierbij is het volgens Lisa belangrijk dat je als professional goed inschat hoever iemand is binnen dit proces (alvorens verder te gaan in het herstelproces). Dit heeft zij zelf als helpend ervaren.

“En mocht je zelf een burn-out hebben, geef jezelf tijd. Geef het acceptatieproces tijd. Hoe langer je tegen je burn-out vecht, hoe langer het gaat duren. En het lijkt eindeloos, maar het komt echt goed. Je gaat je echt beter voelen. Zoek op wat je nodig hebt, waar je behoefte aan hebt en waar je zelf zin in hebt. En luister vooral niet naar goedbedoelde adviezen vanuit je omgeving (die leggen onbedoeld weer druk op). En schakel zo snel mogelijk professionele hulp in en neem de tijd voor je herstel”.

Zes waardevolle tips gebaseerd op dit interview:

  • Opgebrand of overspannen? Schakel zo snel mogelijk professionele hulp in. Dit zorgt voor een sneller herstel en kan complicaties voorkomen. Zorg ervoor dat je je vertrouwt voelt bij je counsellor, coach of psycholoog; Het gevoel dat je alles kunt vertellen.
  • Voor jouw naasten is het moeilijk te begrijpen waar je doorheen gaat. En voor jou is dit lastig uit te leggen. Vraag aan je hulpverlener of het mogelijk is dat je een keer samen met bijvoorbeeld je partner op gesprek komt. Jouw hulpverlener kan goed uitleggen wat een burn-out is en welke impact dit op jouw leven heeft.
  • Een naaste kan ook een keer alleen op gesprek komen voor meer uitleg en een goed gesprek. Voor naasten is dit net zo goed een lastige situatie waar zij niet goed raad mee weten. Ook zij zijn op zoek naar een modus om hiermee om te kunnen gaan.
  • Lisa geeft terecht aan dat acceptatie van haar situatie haar hielp om écht te herstellen. Wees je ervan bewust dat deze fase enorm belangrijk is. En let op! Ook jouw hulpverlener kan in dezelfde valkuil trappen door teveel focus te leggen op het resultaat in plaats van op de rem te trappen. Merk je dit? Bespreek dit met je counsellor, coach of psycholoog.
  • Mensen die net als Lisa perfectionistisch zijn doen er goed aan om, het liefst preventief, hieraan te werken.
  • Lees, zodra dit je weer lukt, boeken en verhalen van lotgenoten. Dit kan heel fijn zijn. Een aantal van mijn favorieten: “De lessen van burn-out” van Annegreet van Bergen, “Niets” van Maaike Helmer en “Op de bank” van Florien Vaessen

Blijk van Waardering

Ik vind het geweldig om dit soort artikelen voor jou te schrijven, al kost het mij tijd en energie, denk echt in uren werk! Ik hoop dat je hier dan ook echt wat aan hebt. Mocht dit zo zijn en wil je een blijk van waardering geven? Dat is lief! Dit kan door:

  • Dit artikel te delen met iemand anders die hier baat bij heeft.
  • Een reactie te geven onder dit artikel.
  • Of deel dit artikel op Social Media, zoals Facebook of LinkedIn.

Stress burn-out counselling, slaapcoaching voetmassageIk ben Roos Streumer (1973). Door het schrijven van artikelen wil ik jou inspiratie en tips geven zodat jij meer uit je dag en nacht kunt halen.

In het dagelijks leven werk ik met veel plezier in mijn praktijk in Amstelveen waar ik stress en burn-out counselling, psychosociale therapie, slaap-coaching en ontspannende massages bied.

Wil je geen enkel artikel missen? Schrijf je dan in voor Mentaal Magazine. Of volg mij op Facebook, LinkedIn of Instagram.

Heb je vragen over dit artikel of vragen of interesse in mijn begeleiding? Stuur gerust een mail naar: info@mentaalonderhoud.nl of gebruik het contactformulier.